เด็กๆ
ดูเหมือนจะเป็นจำพวกที่เป็นปัญหามาก
ตามที่สังเกตเห็นเด็กๆ
มีความอยากได้สิ่งใดสิ่งหนึ่งแล้ว
เป็นลืมนึกถึงอะไรหมด
ฉะนั้น
ถ้าในสถานที่ปฏิบัติธรรมแห่งใด
มีสิ่งที่เด็กๆ
ต้องการ
ก็คงจะได้รับความรบกวนบ้างเป็นธรรมดา.
ในบริเวณสวนโมกข์
ยังมีเด็กๆ
ที่แอบเข้าไปขโมยช้อนปลา
ซึ่งมีทั้งปลาเล่น
และปลาที่ใช้เป็นอาหาร
เก็บผัก
หาเห็ด ยิงนก
ซึ่งสิ่งเหล่านี้
ยากที่จะจัดการไม่ให้มีได้
เพราะมีชุมตามธรรมชาติ
แม้ที่สุด
แต่ไม้ฟืน
และไม้ที่จะใช้การงานอย่างอื่น
ถ้าหากว่าในการที่จะจัดตั้งสำนักปฏิบัติธรรมรายใด
ได้คำนึงถึงปัญหาอันนี้มาเสียตั้งแต่แรกแล้ว
จะเป็นผลดีแก่ภิกษุสามเณรผู้อยู่อาศัยมากทีเดียว
การสู้รบกับเด็กๆ
ซึ่งอยากได้รุนแรงและลืมอะไรเก่งนั้น
ไม่ค่อยสนุกเลย
ถ้าในสถานที่นั้นไม่มีสิ่งที่ต้องการสำหรับเด็กๆ
แล้ว
ปัญหาก็ไม่มี
และบางทีต้องคิดหาอุบายทำลายและโยกย้ายสิ่งเหล่านั้นให้หมดไปจากสถานที่เช่นนี้เสีย
ก็ดูเหมือนได้ผลเกินค่ากว่าสิ่งของที่ต้องเสียไป
สิ่งรบกวนตามธรรมชาติบางประการ
เช่นเสียงร้องของนกเป็นต้นนั้น
ไม่เป็นปัญหาอันใดเพราะเป็นสิ่งที่ไร้ความหมาย
เช่นเดียวกับเสียงคลื่นลมไม่นานเท่าใดก็เป็นการเคยชิน
และเป็นการศึกษาในบางอย่างบางประการอีกด้วย
แต่มีบางสิ่งบางอย่างที่ต้องทำการศึกษาจากมันอย่างใจเย็น
ที่สวนโมกข์ยุงชุมมาก
มีน้อยวันเหลือเกินที่ปราศจากยุง
แต่ไม่ปรากฏว่ามีเชื้อมาลาเรีย
เนื่องจากเป็นยุงธรรมดาตัวเล็กๆ
ซึ่งขึ้นมาจากคลองน้ำเค็มเป็นส่วนมาก
ในกรณีเช่นนี้
ต้องเรียนรู้ถึงธรรมชาติของสิ่งเหล่านี้
รู้จักหลีกเลี่ยงหรือป้องกัน
กลางวันไม่มียุงเลย
ตอนพลบค่ำจะมีมาก
จึงต้องหาวิธีป้องกันไม่ให้ตามขึ้นไปบนที่อาศัย
เช่นออกมาเสีย
หรือไม่เปิดแสงไฟให้เห็นจนกว่าจะค่ำไปมากแล้ว
รู้จักแบ่งเวลาการงานให้เข้ารูปหรือเหมาะกับธรรมชาติ
เช่น
เวลาที่มียุงเช่นนี้ด้วย
ในที่สุด
ก็จะเหมือนกับไม่มียุงเหมือนกัน
การตัดตอนหรือป้องกันต้นเหตุ
เช่น
การระบายน้ำไม่ให้มีที่เกิดของยุงก็ช่วยได้มาก
และเป็นสิ่งที่ควรจะเอาใจใส่ตามที่ควร
ในบางคราวยุงก็มีประโยชน์ในการช่วยไม่ให้นอนมากเกินไปกว่าธรรมดา
หรือเกินความต้องการของร่างกาย
การไม่ใช้มุ้ง
ใช้ฟูก
ใช้หมอนนั้นดีมาก,
เว้นแต่คราวเจ็บไข้
ทำให้มีความคิดนึกกว้างขวางเบากายเบาใจ
ตื่นดีกว่าธรรมดา
เห็นการนอนเป็นเพียงการพักผ่อนชั่วครู่ชั่วยามของร่างกายจริงๆ
ไม่ใช่เวลาหาความสุขหรือมัวเมาในอารมณ์สุข
สามารถที่จะบำเพ็ญแบบแห่งชาคริยานุโยคได้ดีที่สุด
และง่ายๆ
ด้วย.
แต่ข้อนี้หมายเฉพาะภิกษุสามเณรที่กำลังฝึกฝนทางจิตโดยตรง
ถ้ายังมีการศึกษาอย่างอื่น
หรือการงานอย่างอื่นแทรกแซง
อาจไม่ได้ผลเต็มตามที่ว่านี้นัก
ข้อนี้เนื่องจากเวลาที่จิตพักอยู่ในความสงบด้วยการนั่งอยู่นิ่งๆ
สบายกว่าการนอนเสียอีก
การนอนเลยกลายเป็นของไม่อยากให้มีมา
อยากตื่นอยู่ด้วยความแจ่มใสสดชื่น
ในการยืน
การเดินเล่น
นั่งเล่นมากกว่า
เพราะสนุกหรือเพลิดเพลินดีกว่า
ร่างกายที่เคลื่อนไหวน้อย
เช่นการเป็นอยู่ของโยคีนั้น
มันต้องการนอนน้อยที่สุด
อย่างที่เรียกว่าผิดธรรมดา
ข้อนี้คนธรรมดาอาจเข้าใจไม่ได้
ถ้าไม่เคยลองเป็นอยู่ตามแบบนั้นดูก่อน
หรือจะสังเกตเปรียบเทียบได้ในเวลาที่ป่วยไข้นอนอยู่นิ่งๆ
เคลื่อนไหวน้อยมาก
ก็ต้องการหลับน้อยมาก
คือนอนไม่ใคร่จะหลับนั่นเอง
แต่นี่เป็นเรื่องของโรค
ผิดตรงข้ามกับเรื่องของความสงบสบาย.
พวกเราอยู่กันที่นี่
ในส่วนตัวได้รับความพอใจสะดวกสบาย
ไม่มีความรู้สึกว่าเป็นการทรมาน
ทั้งนี้เนื่องจากการปรับระดับของจิตใจในเบื้องต้นไว้ถูกต้อง
แต่มีคนภายนอกมีความรู้สึกว่าเกินไปหรือทรมานไปก็มี