|
|
Dagboek Maand 1 - mei 2004 Bij mijn geboorte was ik
al een flinkerd: tussen de 52 en 54 centimeter en bijna 4,3 kilo. Met een
beetje proppen paste ik in maatje pasgeboren (dat is maat 50-56).
Op mijn geboortdag was het
erg druk in het ziekenhuis. Er werden die dag véél meer kinderen geboren dan
gemiddeld, volgens de verpleegkundigen omdat het volle
maan was. Voor mama en mij was eigenlijk geen plek meer op de
kraamafdeling en wij moesten naar een ziekenhuis in Beverwijk. Op het laatste
moment kwam er toch nog een verloskamer vrij dankzij een bevallende buurvrouw,
waarvoor onze hartelijke dank! Papa en mama waren erg blij
met hun kraamhulpen. Het waren er twee omdat zij er gratis
een stagiaire bijkregen. Mirjam en Annette hebben ons vreselijk verwend en
het was dan ook jammer dat ze na de kraamweek niet bij ons wilden blijven
wonen. ’s Nachts ging vooral mama
vaak voor mij uit bed. Ik kan heel hard en heel
lang schreeuwen dus ze moest wel. Papa was (is) ’s nachts een beetje doof,
maar mama duwde hem soms uit bed om mij te troosten. En dat deed hij braaf.
In de eerste nacht vroeg mama of hij mijn luier kon verschonen en toen vroeg
hij verbaasd: van wie? Toen was mama een beetje nijdig. Ik bestond in de eerste
week vooral uit een in- en uitgang en een volumeknop. Maar al gauw ging ik
nieuwe dingen leren! Toen ik twee weken was ging ik minder loensen en kon ik
gericht naar iets kijken. Met drie weken heb ik voor het eerst expres gelachen en
daarmee mijn papa en mama voorgoed voor mij gewonnen. Papa en mama hebben
besloten mij vanaf mijn geboorte twee talen te
leren. Daarom praat papa alleen Nederlands tegen mij en mama alleen Engels.
Samen spreken ze natuurlijk gewoon Nederlands. Ik snap sowieso nog geen
enkele taal, dus het mij maakt niet uit. Ik ben in de eerste maand
ook geslaagd voor de gehoortest. Ik sliep er gewoon
doorheen, maar blijkbaar hoor ik dan genoeg om een diploma te verdienen (ja
echt, mijn eerste diploma!). Met twee weken kreeg ik nog een officieel
document: een sofinummer van de Belastingdienst. Nu
kan ik mijn werkzame leven officieel beginnen. Oh ja, ik ben in deze maand
voor het eerst buiten geweest. Met zes dagen
mocht ik van de kraamverzorgster een rondje om de parkeergarage in de
kinderwagen. Na anderhalve week ben ik met de auto naar de supermarkt
geweest, maar dat vond ik een beetje eng. Te veel mensen en te veel licht. Papa en mama moesten
allebei een nieuw paspoort aanvragen. En om mij bij
te kunnen laten schrijven, moest ik op de foto. De fotomevrouw was erg slecht
in het maken van een pasfoto van een pasgeborene. Mama werd na drie kwartier gemuts
en gedoe een beetje boos op de fotomevrouw. Vooral omdat zij maar bleef
zeggen dat ik rechtop moest zitten en recht in de lens moest kijken. Dat is
erg moeilijk als je acht dagen jong bent! Uiteindelijk sta ik huilend op de
foto en in twee paspoorten. Op de laatste dag van mijn
eerste maand moest ik naar het consultatiebureau en
daar ben ik door een arts goedgekeurd. Ik was bijna 800 gram aangekomen sinds
ik vier weken geleden uit het ziekenhuis kwam. |
