|
|
Dagboek Maand 19 – november 2005
Een week later
waren wij 3 jaar getrouwd. Wij zij, na katoen en papier, nu toe aan onze lederen bruiloft. Dat klinkt erg spannend
en het belooft wat voor het komende jaar. Wij zijn samen uit eten geweest en
zijn een paar dagen later met twee hele lieve vriendjes een weekend in Den
Haag geweest. Wij hebben erg smakelijk en veel gegeten en lekker (met zon)
door de stad gelopen. Er komen geen
levenstekenen meer van pleegzorgkant. Maaike is het een beetje zat om overal steeds achteraan te
moeten bellen en heeft besloten om nog één keer te mailen en daarna lui af te
wachten of er een reactie komt over de pleegoudercursus. Een paar dagen
later hebben wij ons opgegeven voor een cursus met de gezellige titel Sterven & rouw. Aan bod komen
verschillende gebruiken rond en visies op doodgaan en dat vinden wij wel
interessant. De cursus begint pas in februari, dus wij kunnen ons er nog even
geestelijk op voorbereiden. Er zijn inmiddels ook genoeg aanmeldingen voor de
gesprekgroep van de VOOK (Vereniging van Ouders van een Overleden Kind), maar
er is nog geen gespreksleider. Met een beetje mazzel kan de groep binnenkort
van start. Het nagesprek in
het Zaans
Medisch Centrum verliep goed. Wij zijn blij dat we zijn gegaan, maar ook dat
wij nu geen nagesprekken meer hebben. Gelukkig hebben we nogmaals de artsen
kunnen bedanken voor de goede zorg. Hulde! Wij willen
iedereen bedanken voor de lieve kaartjes, tekeningen en emails die wij hebben
ontvangen vlak voor en op 12 november. Fijn om te horen dat zoveel mensen met ons meeleven! Wij
krijgen zelfs post van volslagen onbekenden en dat stellen wij enorm op
prijs. 12 November was daarom een fijne dag in plaats van een verdrietige. Een paar dagen later hebben
wij voor de eerste keer de muziek van het lied over Anat gehoord. Ook was de
eerste opzet van de tekst bijna klaar. Tot onze grote schande moeten wij
toegeven dat wij bij de term rockband de
associatie hadden van woeste schreeuwmuziek met te veel gitaarlawaai.
Blijkbaar zijn er veel verschillende soorten rockmuziek want het soort dat
deze band produceert, vinden wij wel mooi. De muziek van Anats nummer klopt
precies bij de tekst ervan en bij de gevoelens die wij destijds hadden. Wordt
vervolgd! Anats bomenassortiment
groet nog met de week. Vorige week ontvingen wij voor het eerst bomen van
mensen die wij niet kennen, maar het verhaal van Anat kennen via deze site.
Hartelijk dank voor de bomen! Maaike is driftig op zoek naar fotolijsten waar
de certificaten inpassen, dan krijgt Anat een bomenmuur. Zodra de inkopen
geslaagd zijn, komt een foto van de muur op de website. Half november werd Maaike een beetje
misselijk. Rara.. Nadat bleek dat Anats ziekte geen erfelijke oorzaak had,
besloten wij dat we graag een tweede kindje wilden. Een paar weken later
bleek Maaike al zwanger en daar zijn wij erg blij mee. Nu maar hopen dat dit kind met
Duracell-batterijen wordt geleverd en wat langer meegaat dan zijn grote zus.
De werktitel van de tweede Van Gelder-spuit is, heel origineel, Baby2. De
aflevering van Baby2 zal als alles goed gaat eind juli 2006 plaatsvinden. Hulpsinterklaas Maaike heeft één dag na de
positieve zwangerschapstest bij Ruben een Sinterklaasgedicht en een cadeau in zijn schoen
gedaan. En zijn reactie gefilmd, want dat leek haar wel een goede mop. Bij
het uitpakken van het cadeau, reageerde Ruben enthousiast: een babyboek, da’s
leuk! Pas toen Maaike vroeg: “Waarom denk je dat je dat krijgt?” ging hem een
lichtje op. Ruben heeft een heel mooi rondedansje van blijdschap gemaakt (en
Maaike heeft het videofilmpje om het te bewijzen). Het mysterie van Anats grafverlichting is
opgelost… Opa Dave en oma Josje, bedankt voor dit lieve gebaar. Overigens is
er nog
geen grafsteennieuws. De steenhouwer blijkt ons op werkdagen overdag af en
toe te bellen op het vaste nummer en dan zijn wij er (bijna) nooit. Ruben
gaat nu voor de derde keer zijn mobiele nummer doorgeven, misschien dat dat
deze keer wel helpt. Wij werden afgelopen week opgeschrikt door
semi-spontane post van steenhouwerij Engel. Hoera! Helaas was het formulier ingevuld voor ene
meneer Anat van Gelder. Na alle telefoontjes over een steen voor onze dochter
zou je toch denken dat meneer (of toch mevrouw?) Engel dat door zou moeten
hebben. Volgende stap: een geslachtscorrectie voor Anat en daarna toestemming
vragen voor het plaatsen van en de tekst op de steen. Wederom een geval wordt
vervolgd. De Bomen voor het leven-dag van de Kankerbestrijding
was mooi. De opkomst was enorm, zo´n 10.000 mensen op één dag. De
schoolreissfeer zat er dankzij de vrieskou en het grootscheepse busvervoer
vrij snel in. Wij waren overigens niet zo geschikt voor het openingsdeel van
de ceremonie (toespraken, gedichten, liedjes). Maar het was fijn om Anats
boom te planten en haar naam op het monument te zien staan. Ook het loslaten
van de ballonnen was een prachtig moment. Zie ook de pagina´s Foto´s 19 en
Foute foto´s (primeur: een wildplassende Ruben). |
