|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Het hele schiereiland Rodopos is vrij rustig en nog redelijk onontdekt. Op veel van de plattegronden staan de wegen nog niet goed aangegeven of denk je dat je op rommelige paden belandt met je auto in plaats van de smalle asfaltweggetjes die er hier en daar ook zijn. Daarom vermijden veel mensen nog dit stuk van het eiland. Het gebied is geliefd bij de wandelaars en fietsers. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Vanaf Afrata is er een pad dat leidt naar het uiterste noorden waar je het Diktynna Heiligdom kunt zien. Op de weg passeer je de Ellinospilos grot die reeds bewoond in de prehistorie. Het heiligdom in het noorden van het schiereiland Rodopos was opgedragen aan de dochter van Zeus. De mythe vertelt dat ze om te ontsnappen aan koning Minos op deze plek in de zee sprong. Vissers hebben haar volgens het verhaal hier in hun netten gevangen en zij brachten haar naar het eiland Aegina, waar ze werd vereerd als een godin. De bevolking van Kreta noemde haar Diktynna (wat "vangnet" betekent).
Diktynna was een Minoïsche berggodin die hield van de jacht en van de natuur. Volgens de mythe was ze een mooie vrouw die in het westen van Kreta geboren was, bij de Samaria kloof en de Witte Bergen, en ze bleef uit vrije keuze een maagd. Koning Minos werd verliefd op haar en achtervolgde haar negen maanden lang over het gehele eiland, totdat Diktynna van de klif afsprong waar nu het heiligdom staat. De vissersman die Diktynna redde en naar Aegina bracht werd ook verliefd op haar. Diktynna sloeg zijn advances af en vluchtte naar het heiligdom van Artemis. De Godin Artemis beloonde Diktynna voor het bewaren van haar maagdelijkheid en maakte haar onsterfelijk. De Godin Diktynna werd over het gehele eiland Kreta vereerd maar voornamelijk in het westen, waar ook de meeste tempels in haar ere zijn gebouwd. Het heiligdom in Diktynna was het grootste en rijkste. Mensen kwamen hier blootvoets met hun offergaven naartoe. Op deze wijze stonden ze meer in kontakt met de natuur waar Diktynna zo van hield. Aan het einde van het schiereiland boven een baai met een mooi strand staan op een rotsplateau de restanten van een tempel en van een altaar die in 123 na Christus onder het bewind van Hadrianus zijn gebouwd. Er zijn ook restanten van een aquaduct en van andere gebouwen. Na de val van het Romeinse rijk werd de tempel geplunderd en verlaten. Het gebied bij Diktynna is nooit echt goed doorzocht door archeologen dus er zou nog meer onder de grond kunnen liggen. |