page 5/13

บทสัมภาษณ์ครั้งสุดท้ายของ
สืบ นาคะเสถียร

เราพบว่าสัตว์ป่าได้รับผลกระทบมาก การแก้ไขโดยการช่วยเหลือ เพื่อเอาสัตว์ป่าที่เหลือรอดชีวิต บางตัวออกม าจากส่วนที่ติดค้างบนเกาะ ยังทำได้น้อยมาก ถ้าประเมินว่าบริเวณนั้นเป็น ที่อยู่อาศัยที่อุดมสมบูรณ์ ของสัตว์ป่าแล้ว การช่วยเหลือมันบอกตัวเลขไม่ได้ เพราะเราไม่รู้ว่ามีสัตว์กี่ร้อยตัว และช่วยออกมาได้กี่ตัว แต่จากการทำงานในช่วงที่ช่วยเหลือ เราทำได้ประมาณร้อยละ 15 ของพื้นที่ หรือเกาะทั้งหมดเท่านั้นเอง เกาะใหญ่ๆเราไม่สามารถจะต้อนจับสัตว์ใหญ่ๆ ออกมาได้หมด มีสัตว์ที่หลงค้างอยู่อีกมาก

ผลของการที่มีราษฎรเข้าไปใช้พื้นที่ มีผลกระทบต่อสัตว์มาก ถ้าเราไม่ช่วยเหลือสัตว์ออกมา พวกราษฎรที่เข้าไปอยู่ทุกแห่ง บริเวณอ่างเก็บน้ำ ก็ถือโอกาสล่าสัตว์เหล่านี้

สัตว์ที่ช่วยมาส่วนใหญ่ อยู่ในสภาพอ่อนแอ อาจจะเจ็บป่วย ไม่สบาย หรือว่าอยู่ในสภาพที่ไม่สามารถ ช่วยเหลือตนเองได้ เมื่อนำไปปล่อย มันก็จะต้องไปปรับตัว ให้เข้ากับถิ่นที่อยู่ใหม่ เรียกว่าจะต้องไปต่อสู้แก่งแย่ง กับสัตว์ชนิดเดียวกัน หรืออาจจะต้องประสบภัยกับการที่มี ศัตรูทางธรรมชาติ ซึ่งความอ่อนแอของมัน ทำให้มันตกเป็นเบี้ยล่างของศัตรูได้ง่าย

ยังมีปัญหาเรื่องการแก่งแย่งพื้นที่ สัตว์แต่ละอย่างย่อมมีอาณาเขต ในการยึดครองพื้นที่ เพื่อประโยชน์ในการ มีอาหารเพียงพอ หรือมีสถานที่ที่ปลอดภัย ในการเลือกคู่ผสมพันธุ์ อะไรต่างๆเหล่านี้ ทำให้มันต้องแก่งแย่งกัน

แล้วในบริเวณที่ลุ่ม มีความอุดมสมบูรณ์มาก มันย่อมมีพืชอาหารมาก เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์มากชนิด เมื่อเราเอาน้ำท่วมพื้นที่ ที่เป็นที่ลุ่มนี้แล้ว ส่วนที่เหลือคือบริเวณที่ระดับสูง ความอุดมสมบูรณืจะน้อยกว่า ที่อยู่อาศัยจะลำบากมากกว่า สัตว์ที่ปรับตัวอยู่ในที่ลุ่ม มานานแล้ว มันจะไม่สามารถ ขึ้นไปอาศัยในที่ระดับสูงได้ เพราะสัตว์แต่ละชนิด มีระดับในการหากินแตกต่างกัน ฉะนั้นการที่เราจะเอาสัตว์ ที่หากินบริเวณที่ลุ่ม ขึ้นไปอยู่ที่ยอดเขา คงเป็นไปไม่ได้ในการปรับตัว นั่นเป็นอันหนึ่งที่มีผลกระทบมาก

มีต่ออีกหน้าต่อไป