page 4/13

บทสัมภาษณ์ครั้งสุดท้ายของ
สืบ นาคะเสถียร

• สืบ : เดิมทีผมคิดว่าป่าบริเวณนั้น เป็นป่าที่ลุ่มต่ำ ซึ่งเป็นที่รวมของ ความอุดมสมบูรณ์มาก... หมายถึงเป็นพื้นที่ที่รวมพวกธาตุอาหาร ของพื้นที่ลุ่มน้ำไว้ คือลักษณะของพื้นที่ที่ต่ำกว่า ส่วนของพื้นที่ที่เป็นที่รับน้ำ ปกติมีคำจำกัดความว่า บริเวณพื้นที่ลุ่มต่ำ สูงไม่เกิน 300 เมตรลงไป ลักษณะของอ่างเก็บน้ำที่คลองแสง มันรวมเอาความอุดมสมบูรณ์ โดยที่น้ำจะชะตะกอน ดิน ธาตุอาหาร อะไรต่างๆ ลงสู่ลุ่มน้ำคลองแสง แล้วก็ไหลไปรวมกันที่คลองพุมดวง บริเวณนี้อุดมสมบูรณ์มาก โดยเฉพาะบริเวณทางภาคใต้ เป็นที่รวมความอุดมสมบูรณ์ของป่าดงดิบ ที่ลุ่มของแม่น้ำตาปีตอนบน ซึ่งบริเวณนั้นเป็นที่อยู่อาศัยของ สัตว์ป่านานาชนิด การไฟฟ้าเคยสำรวจไว้ว่า มีสัตว์ป่า 100 กว่าชนิด แต่ที่เราสำรวจตามอีกครั้ง เพื่อประเมินผลกระทบ ก่อนที่จะมีการสร้างเขื่อน เราพบว่ามี 200 กว่าชนิด พอเอาเข้าจริงๆ หลังจากที่ได้มีการช่วยเหลือ และสำรวจเพิ่มเติม บริเวณพื้นที่ลุ่มน้ำคลองแสง ปรากฏว่ามีสัตว์ป่าถึง 300 กว่าชนิด ซึ่งบริเวณนั้นนับว่าเป็นพื้นที่ที่ รวมเอาความหลากหลายไว้ อันนีไม่รวมถึงพวกพืชนะ เพราะว่าไม่มีใครสำรวจกันว่า มีพืชที่หายากหรือปล่าว แล้วมีกี่ร้อยชนิด เพียงแต่มีการสำรวจว่า ไม้ในบริเวณที่จะป็นอ่างเก็บน้ำ จะมีปริมาตรเท่าไร คิดเป็นเงินต่อลูกบาศก์เมตรเท่าไร ไม้ชนิดไหนบ้าง ในแง่การประเมินคุณค่า ของทรัพยากรไม่ได้ทำ เหมือนกับสัตว์ป่า มีการสำรวจชนิดออกมาบ้าง แต่ผลกระทบอย่างจริงจัง ไม่สามารถจะบอกได้อย่างชัดเจน เพราะยกตัวอย่างจำนวนชนิด เรไม่สามารถบอกได้ชัดว่า มีอะไรบ้าง การประเมินผลกระทบ ย่อมทำได้ยาก

  หลังจากที่ได้มีการช่วยเหลือสัตว์ป่า ช่วงที่มีการกักเก็บน้ำแล้ว ทำให้เราเห็นว่า มีสัตว์ตั้งหลายชนิด ที่ไม่สามารถช่วยเหลือตนเอง ให้หนีน้ำออกไปได้ อย่างพวกเม่น กระจง หรือสัตว์ใหญ่หายากอย่างพวกเลียงผา ถึงแม้มันจะอาศัยอยู่บนเขา ที่เป็นหน้าผาชัน แต่ว่าพื้นที่ตอนล่าง อย่างบริเวณที่เป็นที่ลุ่ม มีดิน บริเวณตีนเขาหินปูน มีความสำคัญมากต่อการที่มัน จะมีชีวิตและหากินได้ เพราะมันจะต้องลงมาหาอาหาร ข้างล่างแล้วขึ้นไปอาศัย นอนข้างบนตามถ้ำ

มีต่ออีกหน้าต่อไป