ซาตาน
``ซาตาน'' แปลว่า ปรปักษ์ เป็นหัวหน้าของวิญญาณชั่ว มีนิสัยชอบกล่าวโทษ (โยบ 1:6-11) โกหก หลอกลวง ฆ่า ทำลาย (ยน.8:44) ซาตานยังรู้จักกันในชื่อต่างๆ เช่น ผู้ผจญ (มธ.4:3) มารร้าย (มธ.13:19) เบลีอัล หรือเบเอลซาบูล (มธ.12:24) เจ้าแห่งย่านอากาศ (อฟ.2:2) พระแห่งยุคนี้ (2 คร.4:4) เจ้าแห่งโลกนี้ (ยน.14:30) ผู้ทดลอง (1 ธส.3:5) พ่อแห่งการมุสา (ยน.8:44) งูดึกดำบรรพ์ (วว.12:9) ผู้กล่าวโทษ (วว.12:10) ฯลฯ แต่เดิมเป็นเทพบุตร หรือทูตสวรรค์ที่พระเจ้าสร้าง (โยบ.1:6; อสย.14:12) ต่อมาได้กบฏต่อพระเจ้า และถูกขับไล่ออกจากสวรรค์ ตั้งแต่นั้นมามารพยายามทำทุกทางที่จะทำให้คนหลงไปจากพระเจ้า แต่พระเยซูทรงชนะมารซาตานที่กางเขนแล้ว (คส.2:15; ฮบ.2:14) และทรงทำให้มนุษย์ได้กลับมาคืนดีกับพระเจ้า พระคัมภีร์ได้ทำนายไว้ว่า ในที่สุดมารจะถูกจำขังไว้ 1 พันปี และถูกปล่อยออกมา (วว.20:1-3) หลังจากนั้นจะทำสงครามใหญ่กับธรรมิกชน แต่สุดท้ายจะถูกโยนลงไปในบึงไฟนรก (วว.20:7-10)

ไถ่
การไถ่นั้นเป็นการเปรียบเทียบถึงความรอด คนที่ทำบาปก็เป็นทาสของบาป และโทษของบาปก็คือความตาย คนที่ทำบาปไม่มีทางไถ่ตนเองให้พ้นโทษได้ พระเยซูคริสต์จึงได้สิ้นพระชนม์บนไม้กางเขน เพื่อไถ่คนบาปให้รอดพ้นจากความบาป และรับการอภัยโทษ (มธ.20:28; รม.3:24; 1ปต.1:19) แต่ในพระคัมภีร์ยังมีการกล่าวถึงการไถ่ในแง่อื่นๆ อีก เช่น การไถ่คน (ลนต.25:47-49; กดว.3:45-51; 1 คร.7:21 ดู ทาส) ไถ่สัตว์ (อพย.13:13) ไถ่สิ่งของ (ลนต.23:14-15) ไถ่ที่ดิน (ลนต.25:25)

ทาส
ในสมัยพระคัมภีร์เดิม แทบทุกชาติมีการใช้ทาส พระบัญญัติเองก็ไม่ได้ห้ามการมีทาส แต่ได้กำหนดกฎบัญญัติเพื่อให้ทาสมีสิทธิบางอย่าง
(อพย.21:7-11) ผู้ที่เป็นนายควรปฏิบัติต่อลูกหนี้ที่ตกเป็นทาสรับใช้ของตน เหมือนลูกจ้าง และเมื่อถึงปีสะบาโตหรือปีที่เจ็ด (อพย.21:2; ฉธบ.15:12-15;18) หรือ เมื่อถึงปีเสียงเขาสัตว์ (ดู ลนต.25:39-41 และ ``วันเทศกาลของชาวยิว'' ในหน้าพิเศษ) นายจะต้องปล่อยเขาไปแม้ทาสคนนั้นจะยังมีหนี้สินติดค้างอยู่ โดยยกหนี้ที่เขายังไม่ได้ชดใช้ ชาวอิสราเอลทั่วไปถือว่าทาสเป็นสมาชิกคนหนึ่งในครอบครัว ทาสจึงสามารถหยุดพักงานหนึ่งวันต่อสัปดาห์เหมือนคนอื่น (อพย.20:10; 23:12) และนายจะลงโทษทาสอย่างทารุณไม่ได้ (อพย.21:20-27) สมัยพระคัมภีร์ใหม่มีการใช้ทาสอยู่ทั่วจักรวรรดิโรมัน ชาวยิวบางครอบครัวมีทาสรับใช้ แต่โดยทั่วไปนายชาวยิวปฏิบัติต่อทาสของเขาดีกว่านายต่างชาติมาก หลังจากคริสตชนออกประกาศข่าวประเสริฐตามประเทศต่างๆ มีทาสชาวต่างชาติมากลับใจเชื่อจำนวนมาก เพราะฉะนั้นคริสตจักรหลายแห่งจึงมีทั้งนายและทาสเป็นสมาชิก แม้ว่าฐานะทางสังคมของนายและทาสจะแตกต่างกันมาก แต่ฐานะทางจิตวิญญาณไม่แตกต่างกัน อย่างไรก็ตามทาสที่เป็นคริสตชนไม่ควรคาดหวังที่จะได้รับความโปรดปราน เป็นพิเศษจากนายที่เป็นคริสตชน เขาไม่ควรเกียจคร้าน เพื่อเป็นการช่วยนาย และเป็นการถวายเกียรติแด่พระเจ้า (อฟ.6:5-9; คส.3:22-4:1; 1ทธ.6:1-2) ส่วนคนที่เป็นนายนั้น ก็ควรถือว่าทาสเป็นเสมือนพี่น้องของตน (ฟม.16)

  GUEST BOOK / WEB BOARD / SHARE&CARE / KIDS CENTER / FAMILY / COMPOSITION / PRAY CENTER / BIBLE STUDY /ARTICLES / MALL CENTER / NEWS / PICTURES / CONTACT US / WEB LINKS / PRAISE&WORSHIP /HOME