|
คริสตจักร
คำว่า ``คริสตจักร''
ในภาษากรีกแปลว่า
การชุมนุม
หรือการประชุม
ในพระคัมภีร์หมายถึง
ชุมนุมพี่น้องคริสตชนในคริสตจักรท้องถิ่น
(1ธส.1:1)
หรือคริสตชนทั้งหมดในทุกยุคทุกสมัย
(มธ.16:18)
พระคัมภีร์ใหม่เปรียบคริสตจักรเหมือนพระกายของพระคริสต์
(1คร.12:27; อฟ.5:23)
หรือครอบครัวของพระเจ้า
(1ทธ.3:15)
หรือภรรยาเจ้าสาวของพระคริสต์
(อฟ.5:25-33; วว.19:7-8)
และยังเรียกคริสตจักรว่า
เป็นพวกธรรมิกชน
(ฟป.1:1)
หรือพวกที่พระเจ้าทรงเรียกและทรงชำระให้บริสุทธิ์
(1คร.1:2)
ความจริง
พระคัมภีร์ไทยแปลคำนี้ไว้หลายแบบ
เช่น สัจจะ
สัจธรรม
สัตย์จริง
แท้จริง ฯลฯ
คือความคิด
คำพูด หรือ
การกระทำที่สอดคล้องกับพระลักษณะ
และพระประสงค์ของพระเจ้า
ดังนั้นเมื่อพระเยซูตรัสว่า
``เราเป็น...ความจริง"
นั่นย่อมเป็นการแสดงว่า
พระเยูทรงคิด
พูด
และกระทำทุกสิ่งทุกอย่างตามพระประสงค์ของพระบิดา
เครื่องบูชา
คือสิ่งที่มนุษย์ถวายให้แก่พระเจ้าโดยใช้สิ่งที่ไม่มีตำหนิ
(ลนต.1:3;3:1)
ซึ่งมีจุดประสงค์เพื่อนมัสการ
ขอบพระคุณ
และรับการชำระมลทินบาป
เครื่องบูชามี
2
ประเภทใหญ่ๆคือ
1) ธัญญบูชา (พืช)
2) สัตวบูชา (สัตว์)
ได้แก่
เครื่องธัญญบูชา
(ลนต.2:1)
เครื่องหอม (ลนต.10:1;
ลก.1:9..)
เครื่องดื่มบูชา
(อพย.29:40)
เครื่องบูชาไถ่บาป
(ลนต.4:2)
เครื่องเผาบูชา
(ลนต.7:12..)
เครื่องบูชาไถ่กรรมบาป
(ลนต.7:12..)
เครื่องศานติบูชา
(ลนต.7:12..)
การถวายเครื่องบูชาในสมัยก่อนสร้างพระวิหาร
ชาวอิสราเอลถวายตามสถานที่ต่างๆ
แต่เมื่อมาถึงตอนปลายสมัยของผู้วินิจฉัย
(เอลี
ซามูเอล)
เริ่มมีการฟื้นฟูการถวายเครื่องบูชาให้มีระเบียบแบบแผน
โดยมีปุโรหิตเป็นคนจัดการ
และมีศูนย์กลางการถวายบูชาที่เมืองชิโลห์
ต่อมาในสมัยซาโลมอนการถวายบูชาจะถูกจำกัดให้ทำเฉพาะที่พระวิหารเท่านั้น
สำหรับชาวยิวการถวายบูชาสิ้นสุดลงเมื่อพระวิหาร
(หลังที่ 2)
ถูกทำลายในปี
ค.ศ.70
และไม่มีการสร้างขึ้นมาใหม่
แต่ส่วนคริสตชนไม่มีการถวายเครื่องบูชา
ก็เพราะเชื่อว่าพระเยซูได้ทรงสละพระชนม์ชีพเป็นเครื่องบูชาอันถาวรและสมบูรณ์แล้ว
(ฮบ.10:1-18)
ชอบธรรม
``ความชอบธรรม''
ในพระคัมภีร์มีความหมายทั่วไปคือ
การมีชีวิตที่สอดคล้องกับสิ่งที่พระเจ้าเรียกร้องและการปฏิบัติตามกฎบัญญัติของพระองค์
คำนี้เมื่อกล่าวถึงพระลักษณะของพระเจ้า
จะหมายถึงความสัตย์ซื่อของพระองค์ในการรักษาพระสัญญา
(นหม.9:7-8; สดด.89:14;33-34)
แต่เมื่อกล่าวถึงประชากรของพระองค์จะหมายถึงลักษณะชีวิต
ที่ได้รับการยอมรับจากพระเจ้า
และมีความสัมพันธ์ที่ถูกต้องกับพระองค์
โดยผ่านทางความเชื่อที่บุคคลนั้นมีในพระเยซูคริสต์
และดำเนินชีวิตตามคำสอนของพระองค์
(รม.5:1; 6:18; 8:4)
ชำระตัว
ตามธรรมบัญญัติของโมเสส
พิธีกรรมสำหรับชำระตัวให้บริสุทธิ์
(พิธีชำระมลทินของชาวยิว)
นั้น
จะกระทำกันใน
4 กรณีใหญ่ๆ
คือ~
1)
เมื่อคลอดบุตร
(ลนต.12:2)~
2)
เมื่อถูกต้องศพ
(กดว.19:11)~
3)
เมื่อเป็นโรคบางชนิด
(ลนต.13:8)~
4)
เมื่อมีสิ่งไหลออกจากร่างกาย~
เช่น
ประจำเดือน
น้ำหนอง ฯลฯ (ลนต.15:2)
พิธีชำระมลทินมักจะใช้น้ำหรือเลือดเป็นองค์ประกอบสำคัญในการชำระ
โดยมีวิธีการชำระแตกต่างกันแล้วแต่กรณี
เช่น อาบน้ำ (ลนต.15:13)
เอาน้ำมันเจิม
และเอาเลือดประพรม
(ลนต.8:30)
ถวายเครื่องบูชา
(ลก.2:22; กจ.21:24) ฯลฯ
แต่เมื่อมาถึงสมัยพระคัมภีร์ใหม่
มีการเปลี่ยนแปลงแนวความคิดแตกต่างกันไปบ้าง
คือจะเน้นความบริสุทธิ์ภายใน
(มีจิตใจและการดำเนินชีวิตที่ดี)
มากกว่าภายนอก
(ประกอบพิธีกรรมต่างๆ)
(ดู มลทิน)
  
GUEST BOOK / WEB
BOARD / SHARE&CARE / KIDS CENTER
/ FAMILY / COMPOSITION /
PRAY CENTER /
BIBLE STUDY /ARTICLES /MALL CENTER
/ NEWS / PICTURES
/ CONTACT US / WEB LINKS
/ PRAISE&WORSHIP
/ HOME
|
