De witvlakvlinder komt in tal van biotopen
door geheel Nederland voor, ook in stedelijk gebied.
Het is onze gewoonste Orgyia maar er zijn ook een aantal gebieden
waar sinds 1980 geen witvlakvlinders meer werden gezien
(groot deel overijssel, westen van friesland en noord groningen).
De soort, die ook wel zonderling genoemd wordt, heeft 1 tot 3 generaties per jaar.
Er wordt gevlogen van eind juni tot begin november.
De mannelijke vlinder vliegt zowel overdag als 's nachts
in een kenmerkende zigzag-vlucht.
Hij heeft een spanwijdte tot 30 mm met roestbruine voorvleugels
en in de binnenhoek een opvallende witte vlek.
Hij lijkt wel op het mannetje van de hoekstipvlinder, maar die is meer chocoladebruin
en heeft een roodbruine vlek.
De vrouwelijke vlinder heeft een enorm opgezwollen achterlijf, is vleugelloos
en kan dus niet vliegen, wat toch opmerkelijk is voor een zomervlinder.
Ze blijft nagenoeg onbeweeglijk op haar cocon zitten en lokt de mannetjes
met geurstoffen die over grote afstanden werkzaam zijn.
Na de paring legt ze 150 - 300 eieren op de cocon waaruit zij zelf is gekomen.
De vlinder kan geen voedsel opnemen.
Omdat het vrouwtje niet kan vliegen is de soort aangewezen op passieve verspreiding.
De pas uitgekomen rupsjes zijn al sterk behaard.
Ze worden door de wind meegenomen en op deze wijze verspreid.
De solitair levende rups is in de zomer te vinden
op tal van loofbomen en struiken, zoals eik, meidoorn en appel.
Hij wordt tot 40 mm lang, heeft een donker blauwachtig,
grijs getekend lijf met rode wratjes.
Er zitten stevige haarborstels op de rug van segmenten 4 tot 7,
die bij de mannelijke rupsen geel zijn en bij vrouwelijke exemplaren bruin,
en zwarte haarpenseeltjes op segmenten 1 en 11.
Haarborstels zijn kenmerkend voor de rupsen van Orgyia's.
Hij verpopt in een cocon waarin hij zijn haren verwerkt.
Het ei overwintert.
Soms overwintert ook de pop.
Terug naar:
