De hoofdvliegtijd van de windepijlstaart ligt tussen half juni en begin oktober.
Het is een trekvlinder uit Zuid-Europa en Afrika
die in wisselende aantallen overal in ons land gezien kan worden.
In 2001 werden slechts 8 exemplaren waargenomen.
In het warme jaar 2003 daarentegen werd de windepijlstaart
overal in ons land gezien.
Het is een zeer grote pijlstaartvlinder met een spanwijdte
van 80 – 120 mm en een roltong die langer is dan het lichaam.
Het borststuk is grijs van kleur en de voorvleugels
zijn grijs tot grijsbruin gevlekt.
Hij lijkt op de ligusterpijlstaart, maar mist
het roze in de achtervleugels.
Om het achterlijf bevinden zich zwartrode ringen.
De vlinder bezoekt in de ochtend en de avond bloemen met een lange kroonbuis
om nectar te drinken, o.a. siertabak en kamperfoelie.
De vlinder gaat niet op de bloem zitten maar blijft
er vliegend voor of boven hangen.
Overdag rust hij tegen muren e.d.
De tot 110 mm lange, appelgroene tot purperbruine rups heeft onduidelijke,
scheve lengtezijstrepen en een gekromde zwarte pijl op segment 11.
De stigma’s zijn groot en zwart van kleur.
De rups is helder groen in eerdere vervellingen.
De groene versie van de volwassen rups lijkt op die
van de ligusterpijlstaart maar die heeft geen donkere stigma's
en de schuine strepen hebben meer contrast.
De rups leeft vooral op akkerwinde, soms ook op haagwinde.
Hij is te vinden van juli tot september.
Soms zijn de rupsen van deze soort talrijk langs spoordijken en wegen,
en op akkers, omdat hier de voedselplant welig tiert.
Overdag zit hij verborgen maar volwassen rupsen
worden wat vaker opgemerkt als ze zoeken naar een popplaats.
De rups verpopt, zoals de meeste pijlstaarten,
in een aarden popkamer in de grond.
In de pop zit al de lange roltong een aparte schede
die als een handvat van een kruik uitsteekt.
De pop slaagt er door koude meestal niet in om in Nederland
en België te overwinteren.
Terug naar:
