Het streepkokerbeertje heeft zeer smalle vleugels en lijkt sterk op het plat beertje.
Het verschil tussen beide soorten is,
met name als je verse exemplaren hebt, wel goed te zien.
Bij het plat beertje houdt de geel-oranje band langs de voorkant
van de voorvleugel in de hoek op of wordt zeer smal, bij het streepkokerbeertje
loopt hij gewoon recht door tot de vleugelspits zonder te versmallen.
Verder is het streepkokerbeertje net een slagje kleiner
(spanwijdte tot maximaal 36 mm), maar ziet er in rust door de sterk
om het lichaam heen gekrulde vleugels duidelijk kleiner uit.
De achtervleugels zijn bleekgeel van kleur.
Het streepkokerbeertje is de enige Eilema-soort die ook met enige regelmaat
overdag actief is en vaak op distels zit.
Hij heeft net als het plat beertje een binding met bomen en struiken op zandgronden.
Zowel in de duinen als in het binnenland geen ongewone verschijning.
Ook op alle Waddeneilanden een gewone soort.
De vliegtijd ligt in de maanden juni,
juli en augustus met als uitersten 20 juni en 19 oktober.
Waarnemingen in september en oktober zijn echter niet gewoon.
De soort vliegt in 1 generatie.
De larven eten algen en korstmossen op bomen en rotsen.
Ze zijn te vinden vanaf augustus tot aan juni in het volgend jaar.
Vaak zitten ze in de zon tegen grashalmen en op kruidige planten.
Het rupsenlijf wordt tot 25 mm lang, is donkerbruin
met een onduidelijke, zwarte dorsale lijn en opvallende
subdorsale oranje tekentjes die vaag zijn op de torax segmenten.
Hij heeft een zwarte kop en een bruinachtig grijze beharing.
Terug naar:
