Het plat beertje vouwt de vleugels in rust nog verder
over elkaar heen dan het gladbeertje en het naaldboombeertje.
Hierbij worden de randen soms iets naar beneden gekruld,
al krullen de vleugels nooit helemaal om het lichaam heen.
Hij heeft een maximale spanwijdte van 38 mm.
De voorvleugels zijn groenachtig grijs.
Voor het determineren moet je kijken naar de gelige streep
langs de bovenrand van de vleugel.
Die wordt naar de tip van de vleugel toe steeds smaller.
De soort vliegt vooral in juli en augustus en komt graag op licht af.
In de bosgebieden is het een gewone soort.
Hij lijkt een binding te hebben met bomen en struiken op zandgronden.
Ook op de Waddeneilanden en in de duinen van het vaste land
is hij heel gewoon.
Jaarlijks is er één generatie.
De rupsen zijn te zien vanaf augustus tot mei van het volgende jaar.
Ze hebben een zwart lijf met een duidelijke oranje stigma-lijn
over de abdominale segmenten en vooral zwarte beharing
op de rug en bruine op de zijkanten.
Als voedsel dienen korstmossen.
De rups verpopt zich in een spinsel tussen het korstmos of boomschors.
Terug naar:
