De natuur maakt altijd overal uitzonderingen op,
dus ook op de regel dat blauwtjes blauw zijn.
Er is zelfs een blauwtje dat helemaal groen is en daarom groentje heet!
Zo is er ook de kleine vuurvlinder, die erg veel lijkt op de kleine vos.
Alleen is de kleine vuurvlinder veel kleiner en heeft donkere achtervleugels.
Er zit geen enkel zichtbaar verschil tussen de mannetjes en de vrouwtjes.
De voorvleugels zijn oranje met kleine donkere vlekjes en een brede, donkere zoom,
de achtervleugels zijn grotendeels bruin met een oranje rand.
Het meest onderscheidend kenmerk ten opzichte van de andere vuurvlindersoorten
is de zeer eenvoudig getekende onderkant van de achtervleugel,
grijsbruin met kleine vlekjes.
Met een spanwijdte van zo'n 25 mm is dit een heel erg klein dagvlindertje.
In de gehele Benelux is het een zeer gewone soort maar in Nederland
komt hij meestal niet in grote aantallen voor.
Het is een vrij honkvaste vlinder van droge graslanden en heiden.
Hij vliegt vanaf half april tot eind oktober met een piek in augustus.
Jaarlijks zijn er 2 of soms 3 generaties.
De eitjes worden afzonderlijk op de voedselplant afgezet.
Het lijf van de rups is donker groen met veelal een roodbruine streep
over de rug en onderaan de flanken.
Hij is helemaal bedekt met kleine witte wratjes,
ieder met wat korte, donkere haartjes.
De kop is klein en bruin.
De rups, die tot 20 mm lang wordt, is meestal te vinden
op de onderkant van de bladeren van veldzuring en schapenzuring.
Omdat een dun laagje van de onderkant wordt weggevreten
zijn de bezette bladeren goed herkenbaar door doorvallend licht.
De halfwas rups overwintert in de strooisellaag.
Uiteindelijk verpopt hij zich tussen samengesponnen bladeren.
Terug naar:
