De bosrandpareloervlinder is in Nederland een onregelmatige standvlinder
die hier nooit echt inheems is geweest.
Af en toe wordt er een zwerver gezien in bossen, langsbosranden,
en in graslanden en heiden bij bossen.
Jaarlijks is er één generatie, vliegend van eind juni tot eind augustus.
Ook is hij bekend onder de naam adippevlinder.
De spanwijdte bedraagt 50-55 mm waarmee het dus een grote vlinder is.
Er bevindt zich een rij kleine witte parelmoervlekken met roodbruine rand
op de onderkant van de achtervleugel.
In de middencel van de onderkant van de achtervleugel
staat een kleine, witte vlek die nooit een zwarte stip heeft.
De onderkant van de achtervleugel is contrastrijk okerbruin
en wit en heeft geen gele zweem zoals bij de duinparelmoervlinder.
De achterrandvlekken zijn meer rond dan driehoekig.
Het mannetje heeft twee zwarte dwarsstrepen van geurschubben op voorvleugel.
De eitjes worden afzonderlijk op zonnige plaatsen afgezet en overwinteren in de strooisellaag.
De rups groeit in lente en voorzomer waarbij hij zich voedt
met viooltjes, zoals maarts viooltje, ruig viooltje en bosviooltje.
Hij vreet alleen ’s nachts en verbergt zich overdag onder dorre bladeren.
Hij is bruin van kleur met een zwarte tekening en een roodbruine kop.
Ook de doorns zijn roodbruin van kleur.
Hij lijkt wel op de rups van de kleine parelmoervlinder.
De hangende pop is vastgehecht aan stenen of in de lage vegetatie.
Terug naar:
