Het postkoeren
Dit doet een doffer (mannetjesduif) om zijn territorium af te bakenen.
Hij kiest hiervoor meestal een schoorsteen,
een lantaarnpaal of een boom vanwaaruit hij de omgeving kan overzien.
Meteen als hij neerstrijkt maakt hij met een post-roekóékoe duidelijk dat hij gearriveerd is.
Hij geeft hiermee te kennen dat het gebied van hem is
en dat indringers zijn gewaarschuwd.
Mocht een andere doffer toch zo brutaal zijn om in zijn territorium binnen te dringen
dan duikt hij met een schreeuw op de indringer af en probeert hem te verjagen.
Als dat niet lukt is er herrie in de tent.
Ze delen meppen uit met de voorkant van hun vleugels en kunnen elkaar behoorlijk toetakelen.
Daarom is het voor de vogel handig om van tevoren te weten hoe sterk de tegenstander is.
Uit het onderzoek blijkt dat de turkse tortels
uit het koeren van een tegenstander diens kracht kunnen taxeren.
Het postkoeren kent namelijk variaties in toonhoogte
en die kunnen alleen door sterke volwassen mannetjes geproduceerd worden.
Het nestkoeren
Nestkoeren heeft alles met de voortplanting te maken.
Zowel het mannetje als het vrouwtje brengen elkaar in de stemming om een nest te bouwen.
Uit onderzoek blijkt dat het vrouwtje door het nestkoeren
ook geprikkeld wordt om eerder eieren te leggen.
Het buigkoeren
Dit kan worden gezien als het op de spits drijven van een confrontatie.
De koerende mannetjes naderen hierbij al buigend een vrouwtje of een ander mannetje.
Bij een vrouwtje betreft het een oprechte liefdesverklaring
waarin alle kracht en stoerheid in de koeren wordt gestopt om indruk op haar te maken.
Indien de buigkoeren gericht zijn naar een ander mannetje
dan kunnen er maar twee dingen gebeuren:
of de man kiest zo snel mogelijk de wieken, of er komt grote heibel.
De variaties in toonhoogtes bij het koeren brengen daarbij
wederom de boodschap over dat er niet valt te sollen!
Terug naar:
