Us jonkje

(Ta oantinken oan Willem Jan Broer + 4-5-1994)

Refrein: Jonkje, do wiest dochs s jonkje: do wiest sa jong noch, do wiest noch mar fjouwer jier. Jonkje, do wiest dochs sa'n pronkje, do wiest sa'n skatsje, wrom moasto hjir no al wei?

Kplet: Wy begripe it net, dit is foar nimmen to forstean, dochs bliuwst altyd yn s hert, wrom moast dit, dat freegje wy s no f.

Wy begripe it net, wrom bisto sa jong ferstoarn? Do bliuwst foar altyd yn s hert, foar hjoed en moarn, nee wy ferjitte dy net!

Refrein: Jonkje, do wiest dochs s jonkje, mar fjouwer jier noch en do wiest sa'n leaf bern! Jonkje, wy moatte dy misse, sa'n leave jonge, foar s fierste gau by s wei.

Kplet: Wy begripe it net, wrom bisto sa jong forstoarn, do krigest in earnstich ngelok, foelst my dyn holle op'e grn t in kraan.

Wy begripe it net, wrom moasto sa jong al gean, wy hiene dy graach noch by s hn, mar dat mocht net sa wze,
bliuwst yn Gods Hn.

Refrein: Leave, do bliuwst dochs s leave: s leave jonge, yn tinzen bliuwst mei s dochs gean. Jonkje, do wiest dochs sa'n pronkje, foar altyd by s, der bliuwt foar dy altyd in plak yn s hert
en in plak by God.

10-5-1995

Tekst: Pieter Oegema 9271 GH De Westereen / Zwaagwesteinde Buma-Stemranr.: 62875 Deze tekst is door Pieter in goed overleg met Jan Meinsma en zijn zuster Doetie geschreven ter herinnering aan Willem Jan Broer, het zoontje van Doetie, dat op tragische wijze op zeer jonge leeftijd bij een ongeluk om het leven is gekomen.


Terug
Email: oegemap@hotmail.com
Site hosted by Angelfire.com: Build your free website today!