โพ้น...ขอบฟ้าแสนไกลชายฝั่ง
นกน้อยยังโผบิน...
ท้องฟ้าแสนไกลเจ้าบินไปไกลถิ่น
โผบิน...สู่อ้อมอกใด..
ใจเธอคิด...จะบินไปให้แสนไกลตา
สุดฝั่งขอบฟ้า....สุดฝั่งขอบฟ้า...ห่างไกล
เจ้าโบยบินมาจากถิ่นใด...
คงเหนื่อยแรงเพราะว่าบากบั่น..
ความฝันอันกว้างไกล
ท้องฟ้าแสนไกลเจ้าทอดถอนฤทัย..
เกินตัวจะไปได้จริง..
เธอไม่รู้...เธอคงไม่รู้...ว่ามีใครคอยอยู่
กลับสู่รังนอน..กลับสู่รังนอน..เจ้าสักที
เธอคงยังไม่สิ้นความหวัง..
  โพ้น...ขอบฟ้าแสนไกลชายฝั่ง
คิดถึงรังเคยนอน
ท้องฟ้าแสนไกลจากอกเคยใชัต่างหมอน
เกืนอาวรณ์ไขว่คว้า
โธ่...อกเอ๋ย..เธอบินเลยข้ามไปไกลสุดกู่
สุดจะกลับรัง....สุดจะกลับรังได้เอง...
เธอโบยบิน....มาจากถิ่นใด...