In ons land is het tijgerblauwtje een dwaalgast.
Het is een zuidelijke soort die soms als trekvlinder in de Benelux is te zien.
Het zevende exemplaar dat in ons land gezien is was in 2001.
Het is een vlinder van bloemrijke bermen en ruige plaatsen.
Een enkele keer komt de soort ons land in met fruit of groente.
In oktober 2001 waren er zelfs drie waarnemingen!
De vlinder vliegt van eind juni tot eind september in meerdere generaties.
De vleugels hebben een spanwijdte van ongeveer 30 mm.
De bovenkant van de vleugels is bij het mannetje violetblauw
en bij het vrouwtje bruin met een blauwviolette middencel.
De grondkleur van de onderkant is lichtbruin
met smalle witte dwarsstrepen en twee oogvlekken in de achterhoek.
Die oogvlekken zijn op de boven- en onderkant van de vleugel goed zichtbaar.
Verse exemplaren hebben opvallend lange staartjes
aan de achtervleugels achter de grootste oogvlek.
De vlinder is duidelijk groter dan het icarusblauwtje.
De rupsen leven in de bloemen en de vruchten van blazenstruik.
De eieren worden afzonderlijk op de bloemen afgezet.
De volwassen rups verpopt in de peul of in de lage vegetatie.
Op deze wijze wordt de winter doorgebracht.
Terug naar:
