De vliegtijd van het tijgerbeertje ligt tussen half mei en half augustus.
Er is jaarlijks maar één generatie.
Vroeger kwam de vlinder hoofdzakelijk voor in het zuiden en midden van Limburg,
waar de vlinder op de vliegplaatsen vaak gewoon was.
Ook in het oosten van de Noord-Brabant kwam de vlinder
vroeger vrij talrijk voor.
Naar het westen en noorden werd de soort steeds zeldzamer.
Na 1980 waren er nog maar een paar meldingen van het tijgerbeertje
(Limburg, Noord-Brabant en het zuiden van Gelderland).
De soort is nu zeer zeldzaam en mogelijk zelfs uitgestorven.
Het mannetje vliegt in de ochtend- en avondschemering en in de middag.
Overdag hangt hij vaak aan grashalmen en is makkelijk op te jagen.
De zuigsnuit is niet ontwikkeld.
De vleugels hebben een spanwijdte van 27 – 33 mm.
De rups overwintert en is te zien van augustus tot juni.
Hij leeft van op stenen groeiende korstmossen
en verpopt in een fijn spinsel onder stenen.
Terug naar:
