De nunvlinder heeft een duidelijk tekentje op zijn vleugel staan.
Maar wat is het?
Linnaeus dacht aan een Gotisch teken,
de Engelsen een Hebreeuws.
Lezen kun je het in ieder geval niet.
Grappig dat zoveel uilen een letter op het lichaam hebben:
de gamma-uil en de W-uil bijvoorbeeld.
De vlinder is variabel in kleur en tekening en toch onmiskenbaar.
De vlinder is door de hele Benelux een gewone verschijning,
het is zelfs de gewoonste Orthosia.
Hij heeft geen duidelijke biotoopvoorkeur maar is wel vaak te zien
op wilgen- en populierenkatjes.
Deze leveren de vlinders voedsel en vormen tevens de paringsplaats.
Het is een typische voorjaarssoort die vliegt
in maart en april in slechts één generatie.
De vlinder is schemerings- en nachtactief
en vliegt ook bij slecht en koud weer.
Overdag rust hij op muren en stammen.
De gerimpelde eitjes worden in groepen, keurig in patronen gerangschikt.
De larven lusten bijna alles en zijn van april tot juli
op bijna elke boom en struik te vinden.
Daarnaast zitten ze ook op planten als zuring en paardebloem.
De volwassen rups is nachtactief.
Hij wordt tot 45 mm lang, heeft een groen lijf
met dunne witte dorsale en subdorsale lijnen en een brede witte,
aan de bovenzijde zwart afgezette lijn over de stigma's.
De kop is helder groen van kleur.
Zoals alle Orthosia’s verpopt hij zich in een holletje
in of op de grond.
De pop overwintert.
Terug naar:
