Dit vlindertje heeft geen Nederlandse naam.
Met 15 mm spanwijdte is het een typisch klein motje.
De vliegtijd is lang, want soms zijn in maart de eerste te zien
en in oktober wordt nog steeds gevlogen.
De grootste aantallen zijn echter te zien van mei tot september.
Overigens is dit een soort die ook regelmatig overdag vliegt,
zelfs in fel zonlicht.
In de natuur eten de rupsen vooral oud en rottend hout, losse bast,
paddestoelen (waaronder de beruchte berkenzwam) en schimmels.
De larven maken echter heel gemakkelijk de overstap naar opgeslagen,
verse en gedroogde groenten, kurk en zelfs wijnvaten,
zodat het dier in diverse branches regelmatig voor veel overlast zorgt.
Met deze producten is het diertje zelfs vanuit Europa
naar Noord-Amerika gebracht, waar het zich nu ook heel goed thuisvoelt.
Nemapogon cloacella is een lastig te herkennen soort,
want er zijn tenminste drie andere soorten die er erg sterk op lijken.
Die zijn echter veel zeldzamer.
In Nederland is hij vooral bekend van de bosrijke streken
op de zandgronden, inclusief de Hollandse duinen en Zuid-Limburg.
Terug naar:
