Groot avondrood wordt niet groter dan zo'n 6 centimeter.
De spanwijdte is daarmee gelijk aan die van de dagpauwoog,
maar nog pas de helft van die van zijn grootste familieleden.
Hij is heel bijzonder gekleurd met roze en groene tinten waarbij de vleugels
een witgezoomde binnenrand hebben, en hij bezit een puntig achterlijf.
In rust zijn de achtervleugels volledig bedekt.
Zijn tweede naam is grote olifantsvlinder.
De pijlstaarten, waartoe deze vlinder behoort,
zijn vrij eenvoudig te onderscheiden door uiterlijk en gedrag.
Pijlstaarten zijn zeer goede vliegers met een zwaargebouwd
en gestroomlijnd lichaam en smalle vleugels.
Door de snelle vleugelslag hoor je ze in het voorbijvliegen lichtjes zoemen.
De vinder vliegt in één generatie van begin mei tot begin september.
In het hele land, dus ook in de bewoonde gebieden, is hij min of meer algemeen.
Hij vliegt in de avondschamering en bezoekt bloemen van kamperfoelie,
teunisbloem, rhodondendron en andere nachtgeurders.
Hij peurt nectar uit de bloemen terwijl ze als een kolibri
in de lucht blijft stilstaan.
Maar hij behoort tot de nachtvlinders die ook overdag gezien kunnen worden.
De rups is van juli tot oktober te vinden in bosranden en wegbermen.
Overdag zit hij verborgen in de vegetatie,
vaak aan de wortels van de voedselplant.
’s Nachts doet hij zich te goed aan onder meer wilgenroosje en springzaad
maar ook de fuchsia is bij hem zeer geliefd.
De rups wordt tot 85 mm lang.
Opvallend is dat de rupsen die aanvankelijk helder groen zijn
in het laatste stadium donkerbruin kleuren.
Het lijf is zwaar grijs bespikkeld en heeft een duidelijke zwart en rozeachtige
imitatie oogtekening op de zijkanten van segment 4 en 5.
De kleine pijl is zwart met een bleek puntje.
Door het intrekken van de kop worden de eerste segmenten groter,
dan lijkt de rups echt op een slangenkop.
De pop overwintert in een losgesponnen cocon.
Hij zit in de grond aan de basis van de voedselplant.
In mei komen dan de vlinders tevoorschijn.
Terug naar:
