De hoofdvliegtijd van de gewone velduil ligt tussen begin mei en eind september.
Maar hij kan nog tot in november worden waargenomen.
Jaarlijks zijn er twee generaties.
Het is op veel plaatsen een gewone vlinder
maar in kleigebieden is hij schaars of ontbrekend.
Het is een vlinder zonder opvallende kenmerken en variabel in tekening
en soms is zelfs van de tekening niets meer te vinden.
De spanwijdte kan variėren van 27 40 mm.
Kenmerkend zijn de spitse vleugelpunt en smalle voorvleugels.
De mannetjes zijn lichter dan de vaak zwartbruine vrouwtjes.
Veelal bevindt zich een stip in de ronde vlek.
De soort is niet altijd makkelijk op naam te brengen
en ook specialisten hebben er vaak moeite mee.
Hij lijkt sterk op de geoogde worteluil.
In de nacht wordt hij aangetrokken door bloemen.
De eiafzettingen vindt vooral plaats
in cultuurgebieden en ruderaal terreinen.
Het microklimaat bepaalt eiafzetting.
De eitjes worden afgezet in groepen op de bladonderkant.
De rups leeft ondergronds en voedt zich met de wortels van lage planten
en grassen en is soms schadelijk door het doorbijten van de wortels van jonge planten.
Als rups wordt de winter doorgebracht.
Terug naar:
