De gevlekte winteruil is, zoals de naam al aangeeft, een typische wintersoort.
Hij verschijnt in september en oktober en is in de periode november
tot maart meestal in winterslaap om in maart en april weer rond te vliegen.
Op mooie, warme winterdagen wil hij echter nog wel eens even actief zijn,
net als bijvoorbeeld de citroenvlinder en kan dan zelfs
in januari worden gezien.
Het is een erg lokale soort van de bossen
op de lichte zandgronden in Oost- en Zuid-Nederland,
maar hij komt niet of nauwelijks in de duinen voor.
Dit mooie uiltje is elk voorjaar weer een tractatie
voor de echte vlinderliefhebbers.
Qua grootte is het een variabele soort, waarbij
de spanwijdte varieert van 32 tot wel 40 mm.
Hij heeft een geelachtig bruine grondkleur en donkere vlekken.
En hoewel de vlekjes per individu iets kunnen verschillen,
is de soort wat betreft kleur en tekening gelukkig niet zo erg variabel.
Na de dood vergelen en verbleken de kleuren echter sterk.
In tegenstelling tot de meeste Conistra-rupsen is de rups
van deze soort zeer sterk behaard.
Ze zijn aan te treffen in mei en juni
en worden nog wel eens in appelbomen gevonden.
Als voedselplant dienen eerst loofbomen en later lagere planten.
Terug naar:
