De gerande marmeruil vliegt in één generatie in mei, juni en juli.
Het is een schaars voorkomende vlinder van de zandgronden met bos en heide.
Slechts af en toe is er een waarneming.
In grote gebieden ontbreekt de soort helemaal.
De vlinder met de (niet altijd) duidelijke tapvlek
en de donkere randjes langs de golflijn is goed herkenbaar.
Hij heeft een spanwijdte varierend van 43 – 52 mm.
De rups overwintert en is nachtactief.
Hij wordt tot 50 mm lang en heeft een roodachtig bruin lijf
met een dunne, bleke dorsale lijn afgezet met donkerder bruin.
Daarnaast heeft hij een vage ruitvormige donkerder dorsale tekening.
Hij voedt zich met lage planten, bosbes en berk.
Terug naar:
