De geelbruine houtuil is te zien vanaf half augustus tot,
na de overwintering, eind april.
Hierbij vliegt hij in één generatie.
Het is een zeldzame vlinder die af en toe wordt waargenomen
in de zuidelijke helft van ons land maar hij is ook daar
op vele plaatsen helemaal afwezig.
Hij is nachtactief en komt op licht.
De haardracht op torax en schouders is kenmerkend voor alle Lithophane-soorten.
De vlinder is altijd lichter van kleur dan de bruine essenuil.
Overdag is hij rustend aan te treffen op bomen en palen
waarbij hij een ideale houtimitatie heeft.
Na de winter is hij vooral te vinden op wilgenkatjes.
De eitjes worden in groepen afgezet en bedekt met achterlijfsharen.
De rupsen zijn te vinden mei en juni.
De rups voedt zich met bladeren van loofbomen.
Hij is vooral nachtactief, overdag zit hij op de onderzijde van bladeren.
Het lichaam is blauwachtig groen met een brede witte rugstreep
en witte puntwratten en de zijruglijnen zijn onderbroken.
Hij verpopt zich in een aardholletje.
Terug naar:
