Biri arkadaşına hakaret ettiği için yargılanır. Mahkemede kendisini şöyle savunur:

--İyi ya, hayvan demek hakaret değil mi?

--Ne demek hakim bey, kelime yanlış anlaşılıyor. İnsan kurnaz olunca tilkiye benzetilir. Pek cesur ve heybetli olunca aslana, uysal olursa kuzuya, korkak olursa tavşana, inatçı olursa eşeğe, güzel sesli olursa bülbüle ... Velhasıl hakim bey, insan hiçbir zaman hayvanlıktan kurtulamaz...

Fizik dersinde öğretmen öğrencilere sordu:

--Başka?

--Başka, başka...

Sınıfın en haşarı şakacı öğrencisi fırsatı kaçırmadı:

--Bir de gecekondu mahallerinden geçmez, öğretmenim...

--Saçımı kestirmeye gitmiştim.

--Niçin kestirilmesin efendim ? Mesai saatlerinde uzamıyor mu?

Küçük afacan, ne zaman bir bebek görse "Anneciğim, bizim de bir bebeğimiz olsun... Babacığım, ne olur benim de bir kardeşim olsun !" derdi. Nihayet bir kardeşi dünyaya geldi... Sanki isteyen kendisi değilmiş gibi onu kıskanıyor, bir fırsatını bulunca çimdikliyor, ağlatıyordu.

Bir gün babası onu karşısına aldı ve bir büyük adamla konuşur gibi sordu:

--Evladım sen değil miydin "benim de bir kardeşim olsa..." diyen?

Çöpçatan, gelin ve damat adayını karşılaştırmış. Gelin zengin olduğundan, damat adayı, ufak tefek kusurların bağışlanması için önceden uyarılmış...

Gelin adayı odaya topallayarak girmiş. Damat adayı çöpçatana bakmış. "Topal bu ! " diye mırıldanmış... Çöpçatan başıyla onaylamış...

Damat, gelinin saçlarını elleriyle geriye doğru taradığında, peruk elinde kalmış... Sessizce "Kel bu ! " diye fısıldamış... Çöpçatan başıyla onaylamış...