| Yunus
Emre
|
Sözünü
bilen kişinin yüzünü ağ ede bir söz
Sözü pişirip
diyenin işini sağ ede bir söz
Söz ola
kese savaşı söz ola kestire başı
Kişi bile
söz demini demiye sözün kemini
Bu dünya
cehennemini sekiz uçmağ ede bir söz.
Bu dünyada
bir nesneye yanar içim göynür gözüm
Yiğit
iken ölenlere gök ekin biçmiş gibi.
| Yol
odur ki doğru vara
Göz odur ki hakkı göre Er odur ki alçakta dura Yüceden bakan göz değil. |
![]() |
Gelin tanış olalım
İşi kolay kılalım Sevelim sevilelim Dünya kimseye kalmaz |
|
Ben anda gitmeye geldim Bezirganım metaım çok Alana satmaya geldim . Ben gelmedim
kavga için
Varsa
Yoksa Sen
Ne varlığa
sevinürem
Aşkın aşıklar
öldürür
Aşkın şarabından
içem
Sofilere
sohbet gerek
|
Biz
dünyadan gider olduk
Kalanlara selam olsun. Bizim için hayır dua Kılanlara selam olsun .Ecel büke
belimizi
Tenim ortaya
açıla
Sela verile
kasdımıza
Derviş
Yunus söyler sözü
Dirildik
pınar olduk,
Taptuğun
tapusunda,
|
| Benim
adım dertli dolap
Suyum akar yalap yalap Böyle emreylemiş çalap Derdim vardır inilerim. Suyum alçaktan
çekerim,
|
Gönlüm düştü bu sevdaya
Gel gör beni aşk neyledi Başımı verdim kavgaya Gel gör beni aşk neyledi
Ben ağlarım yane yane
Ben Yunus'u biçareyim
|
Çalap gönüle
baktı
Gönül
çalabın tahtı
İki cihan
bedbahtı
Kim gönül
yıkar ise