TERTEMİZ
ŞEYLERDEN SÖZEDEYİM
Tertemiz
şeylerden sözedeyim
İlk sevdalarımdan,
ilk dostlarımdan.
Ne toprağın
kokulu çiçekleri
Ne
yıldızlar
Ne vahşi
gönüllü, vahşi ruhlu insanlar ;
Hiç, hiç
bir şey kalmıyor ebedi olarak,
Her şey
kuruyor sabah çiğleri gibi.
Ama bir
şeyler kalıyor ki çok kıymetli.
İşte bu
kalıntıların parıltısı
Bir emanet
sanki sonsuzluğa.
Çimenler
üstünde oturmak
Dostlarla
bir şeyler okumak
Dolaşmak
yıldızların altında
Gelecekten
konuşmak...
Rüyalar
boyunca fakir çocuklar
Zengin
görünüyor insana
Bir kız
sevmiştim bir zamanlar
Sessiz
- sedasız
Ne dilerse
yapacaktım benden
On dördünde
ay gibi tamdı sevdamız
Ama şimdi
zamanın külleriyle örtülüdür
Gönlüm
baştan başa.
Uzun uzadıya
yeretti bunlar hafızamda
Koca bir
ömür boyu
Mezarlarında
kaldı sevdalarım
Artık
genç de değilim ki
Zaman
gelip geçiyor yanımdan.
Hala gençlik
var ya dünyada
Ve her
yerde açılıyor ya genç gönüller
Gelin
ey genç dostlarım
Vahşi
diyarlara göç edelim
Ve masmavi
göğün altında
Temiz,
tertemiz şeylerden sözedelim
Huzur
ve rahatlık bunda.
Ho Chih-Fang
