Ah! Şimdi
çok pişmanım, yanında gölge gibi,
Hem ondan
ayrılmadan kalacaktım, yalnız ben
Hem ölünceye
kadar mesut bir köle gibi,
Hiçbir
şey istemeden ve bir şey beklemeden.
Tanrı onu
yaratmış melek gibi saf, temiz,
Yaşarken
etrafını dinlemeden, habersiz
Bu
aşkın şarkısıyla bir gün karşılaşacak.
O kalbe
gömülerek yaşanılmış sevgiye,
Kendisinden
başkası olmayan sevgiliye
"Kim bu
kadın acaba?" deyip anlamayacak
Felix Arvers
