terug naar medezeggenschap.itgo.com
De wekelijkse bijdrage van Robbie
Mobbing, Ziekteverzuim en Arbo-dienst
We hebben waarschijnlijk allemaal wel eens gehoord over Mobbing oftewel pesten op het werk.
Heel wat mensen zijn zelf slachtoffer geworden van pesterijen en /of pesten zelf. Relativerend kan men zeggen dat pesten er een beetje bijhoort en als je niet eens af en toe een beetje gepest wordt dan is er misschien wat raars aan de hand. Soms is pesten ook een uiting van sympathie en genegenheid. In groepen en teams wordt de hiërarchie o.a. vastgelegd door elkaar te pesten. Soms gaat een hele groep een individu pesten om het individu te bewegen zijn gedrag aan te passen zodat zijn gedrag geaccepteerd wordt door de groep. Indien het individu zijn gedrag niet wil of kan aanpassen en de groep het afwijkend gedrag niet wil accepteren dan betekent dit uitstoting uit de groep. Concreet kan men zeggen dat niet acceptabel gedrag leidt tot het beëindigen van een dienstverband of ziekteverzuim als men tenminste niet intern overgeplaatst kan worden.
Een goede baas (leider) en teambuilder let dan ook op of er binnen zijn team niet dermate wordt gepest door de informele leiders en hun achterban dat individuen afknappen en goede werknemers ziek worden of vertrekken. Men zal het team moeten wijzen op de negatieve effecten van het pesten voor het slachtoffer, het team en de bedrijfsvoering. Er zal ook een eerlijk en open gesprek moeten plaatsvinden tussen het slachtoffer en de baas (of een vertrouwenspersoon ) waarin duidelijk gemaakt moet worden aan het slachtoffer dat hij zijn gedrag zal moeten aanpassen als hij niet in de ziektewet wil komen of ontslagen wil worden. Het slachtoffer zal zelf moeten werken aan acceptatie. De baas kan slechts (subtiel) helpen en ondersteunen. Door Mobbing te onderdrukken en het team te bewegen meer tolerantie op te brengen voor het afwijkend gedrag en de voordelen van ander gedrag uit te leggen. Bovendien zal men de pesters moeten opzadelen met de effecten van het ziekteverzuim van het slachtoffer. (meer werk voor de andere medewerkers en een slechter bedrijfsresultaat)
De leidinggevenden, personeelszaken, vertrouwenspersonen, de Arbo-dienst/bedrijfsarts, ondernemingsraden, vakbondskaderleden, stagebegeleiders, bedrijfsmaatschappelijk werkers enz. hebben formeel ook de taak om Mobbing te bestrijden en een helpende hand te zijn. Zij hebben genoeg voorstellen gelanceerd en beleid gemaakt hoe zij dit willen doen. Ziekteverzuimbegeleiding, thuisbezoek, sociaal medische teams, geneeskundig onderzoek, Veiligheid Gezondheid Welzijn en Milieu commissies en werkgroepen en ondernemingsraden zijn hieruit voortgekomen of participeren in het tegengaan van pesten.
Klinkt logisch en goed, nietwaar?
U vraagt zich natuurlijk af wat aan de hand is met Robbie omdat hij over zulke algemene geaccepteerde dingen schrijft. Waar zit nu het venijn en de paradox?
Welnu, ik wil niet generaliseren en ik weet zeker dat er functionarissen, leiders en belangbehartigers te vinden zijn die hun verantwoordelijkheid serieus nemen. Dit zullen waarschijnlijk de echte helden zijn die veel respect verdienen maar niet genoeg beloning krijgen voor hun inspanningen. Hun draag ik een heel warm hart toe.
Het wemelt binnen onze maatschappij echter van mensen die ja zeggen en nee doen! Bazen en managers pesten en treiteren sommige individuen net zolang totdat ze totaal afknappen en nooit meer kunnen terugkeren in arbeidsproces. Terwijl ze aan de vergadertafel en in de officiële stukken klagen over het ziekteverzuim en de slechte bedrijfsresultaten. Ze bespreken tijdens SMT (sociaal medisch team) vergaderingen met personeelszaken en de bedrijfsarts de problemen die ze zelf creëren en schetsen zo'n vervormd beeld zodat het lijkt alsof het slachtoffer de boosdoener is. Managers zetten soms hele volksstammen op tegen een enkeling die ze weg willen hebben. Alle middelen lijken geoorloofd: achterklap, roddel onwaarheden en machtsmisbruik.
Waarom? Meestal om er zelf beter van te worden. Soms geeft men het slachtoffer de schuld van de slechte bedrijfsresultaten of de problemen op de afdeling of is men bang dat het slachtoffer de vuile was buiten gaat hangen en de anderen attendeert op de veroorzaker van de puinhoop. Kortom zwartepieten. Ook kan het zo zijn dat iemand anders gewoon beter is in zijn vak. De positie van de baas kan in gevaar komen omdat zijn baas wel eens kon zien dat iemand anders beter is dan hem. Zielig want het kenmerk van een goede baas is toch dat hij het beste uit zijn mensen weet te halen en de mensen prettig en effectief samen probeert te laten werken en zijn team de richting probeert aan te geven. Natuurlijk moet een baas ook wel eens hard zijn en moeilijke beslissingen kunnen en durven te nemen. Bij een goede baas weet je dat je een sanctie uitgelokt hebt als je er een krijgt. Een goede baas moet ook een aanspreekpunt en vertrouwenspersoon zijn en de teamleden vooral ondersteunen met allerlei problemen en proberen oplossingen te zoeken voor die problemen. De medewerkers zullen zo een prettig werkklimaat vinden en effectiever werken. ( vooral op de lange termijn) Managers, bazen leidinggevenden en directeuren die uit puur eigenbelang en positiebehoud goede medewerkers kapot proberen te maken zijn dieven, terroristen en sadisten. Zij parasiteren op de onderneming, de maatschappij en het gezin(of de privé-sfeer). Deze machthebbers beschadigen uzelf, uw kinderen, uw familie maar ook uw collega's en andere mensen in uw privé-sfeer en de belastingbetalers! Waarom?
Door de stress en psychische druk op het individu zal deze zijn gedrag gaan veranderen. Hij zal misschien apathisch worden of agressief. In ieder geval zal het normale functioneren steeds minder worden. Boze buien, overreacting, niet meer constructief meewerken, slapeloosheid, paniek, meer fouten, ziekteverzuim en dat alles in een neerwaartse spiraal die uiteindelijk zal eindigen in uitval van de medewerker (wao, langdurig ziek, ontslag of indien hij geluk heeft een verandering van werkomgeving) Natuurlijk manifesteren deze problemen zich ook in de privé-situatie. (stil worden, boze buien op hond/partner en kinderen en naasten enz. soms besteedt het slachtoffer ook meer aandacht aan zijn naasten) Soms versterken de ontstane privé problemen de problemen op het werk en andersom. Het dienstverband eindigt of men komt in de WAO. Er ontstaan financiële problemen en het huwelijk loopt misschien op de klippen. Wie draait op voor de schulden en de ziektenkosten? Misschien vindt men wel nooit meer ander werk omdat men werkeloos is en een psychisch wrak. Gedesillusioneerd en opgebrand, geknakt of boos. Geen zelfvertrouwen meer, angst om weer in dezelfde situatie terecht te komen. En dan moet je solliciteren! Bovendien sta je misschien ook nog eens op een zwarte lijst.( ik heb ze nooit gezien maar ik vermoed wel dat ze bestaan, wie kan duidelijkheid geven?)
Topmanagers, directeuren, personeelsmanagers, ondernemingsraden en vakbondskaderleden zouden de waakhonden moeten zijn. De directeur wil meestal geen gezeur maar simpelweg veel winst op korte termijn. Hoe? Dat doet er niet zo veel toe. Hij zit vaak in een ivoren toren en weet niet hoe het op de werkvloer is. Vaak heeft hij zelf nooit ergens op een werkvloer meegewerkt maar is na zij studentenleven gelijk ergens als manager begonnen. De Top Managers en het middenkader weet dat niemand tegenwoordig wacht op lange termijn resultaten. Men moet snel resultaten boeken anders wordt men weggesaneerd. Hoe? Dat maakt niet uit, misschien jagen ze wel weer wat mensen weg zodat het werk door nog minder mensen moet worden gedaan. Dat is efficiënt werken! Lukt het niet met minder mensen het werk af te krijgen of worden de overige mensen ziek van de werkdruk dan sluit men de hele afdeling. Costcutting ten top! En ach, als de deksel niet meer op de beerput past nou dan gaat men toch Jobhoppen. Men kan bovendien op zijn cv vermelden dat men ervaring heeft met reorganiseren, rationaliseren en mensen ontslaan. Staat goed op de cv en is zeer gevraagd tegenwoordig! Personeelsmanagers worden betaald door het bedrijf en staan vaak onder druk van het management. Zij moeten zorgen voor een efficiënte bedrijfsvoering en staan niet te wachten op probleemgevallen. Zo snel mogelijk aan het werk met de zieke of afvoeren van het personeelsbestand. Ondernemingsraden hebben maar weinig invloed tegenwoordig. Zij verschuilen zich in een bunker waarop de slogan staat :"wij zijn er niet om de problemen van het individu op te lossen". Bovendien zij wij ook nog eens werknemers binnen het bedrijf en zijn we niet op zoek naar problemen met onze bazen. We hebben trouwens ook geen tijd om dit soort dingen op te pakken want wij zijn bezig met belangrijkere zaken zoals het meedenken in het ziekteverzuimbeleid, het verbeteren van de arbeidsomstandigheden en de slechte bedrijfsresultaten. Eigenlijk willen de meeste van ons ook gewoon zelf een beetje directeur zijn en bedrijfje spelen. De vakbondskaderleden houden zich meestal verdommes stil en kunnen slechts weinig doen, bang voor hun baan of alleen bezig met het invullen van de belasting formulieren van de leden. De bond zelf? Ja, dat weet ik ook niet? Ik heb wel eens gepraat met de 2 verschillende bonden waarvan ik kaderlid was. Ze zouden nog contact met mij opnemen en zich beraden hoe we de dingen konden aanpakken helaas ik heb nooit meer iets vernomen van hun. Dat zegt denk ik veel over de vakbond. (tenminste over deze 2 bonden) Diezelfde vakbond moet natuurlijk ook weer handjeklap doen met de werkgever om een voor beide partijen acceptabele loonsverhoging te realiseren. Men zit niet te wachten op een slechte verhouding met de directie die wel eens zouden kunnen ontstaan door het behartigen van individuele problemen. Weinig bedrijven hebben nog een maatschappelijk werker in dienst, zelf heb ik geen ervaring hiermee. Ze worden natuurlijk betaald door het bedrijf en wie betaalt, bepaalt. Hetzelfde geldt voor stagebegeleiders, opleidingscoördinatoren enz. Daar heb ik wel een paar negatieve ervaringen mee. Zij werken vaak als een corrupt werving en selectie bureau en worden soms misbruikt om mensen te testen en vervolgens af te keuren voor bepaalde baantjes of promoties. De stagebegeleider die roept dat de stagieres onmiddellijk aan de bel moeten trekken bij problemen, hoe klein dan ook, zorgde ervoor dat ik bij de eerste de beste voorzichtige melding onmiddellijk op straat kwam te staan! En een van de grootste chemieconcerns gebruikt de opleidingscoördinator samen met personeelszaken en een extern werving en selectiebureau om goede vakmensen bij reorganisaties te kunnen ontslaan. Zij voeren diverse erkende testen uit op de medewerkers en concludeerden simpelweg dat de vakmensen incapabel zouden zijn voor het werk dat ze al tientallen jaren deden. De ontslagen vakmensen werden gelijk vervangen door uitzendkrachten die "geëxploiteerd" werden (de bonden deden niets!). De managers werden geïnstrueerd hierover te zwijgen i.v.m. schadeclaims.
Blijft de Arbo-dienst en de bedrijfsarts over. Nadat deze diensten door onze fantastische regering geprivatiseerd zijn geworden worden zij als elk commercieel bedrijf betaald door het bedrijf dat hun inhuurt. Zij moeten resultaten boeken. (efficiënt en op korte termijn) De eigenlijke medische klachten doen er niet meer zo toe, snel aan het werk de rest is bijzaak! Ze zijn soms niet te vertrouwen, medische gegevens worden soms gewoon zonder enige vorm van medisch geheimhouding verspreidt binnen het bedrijf. Dossiers liggen open en bloot op bureaus. Privé problemen vinden ze soms amusant. Ze ontkennen keihard het letsel dat de medewerkers oplopen tijdens het werk. Ze doen bitter weinig aan VGWM en als je zoals ik gepest wordt door je baas en er met niemand over kunt praten, bang voor je eigen positie en je wordt ziek van de stress en de angst je baan te verliezen dan zijn ze niet te bereiken. Ze willen je ziekmelding niet eens accepteren. Telefoontjes worden niet beantwoord, afspraken voor het spreekuur kunnen niet gemaakt worden. De bedrijfsarts is er gewoon niet voor en wil niets met je te doen hebben! Terwijl je een half uur van te voren samen met die bedrijfsarts een SMT vergadering hebt gehad waarin het nieuwe verzuimbeleid dat je zelf mede hebt opgezet werd gepresenteerd! Ik werd naar huis gestuurd en moest maar wachten op de op de ontslagaanvraag en ik kreeg geen medische begeleiding van de bedrijfsarts niets terwijl ik hier wel mondeling en schriftelijk om vroeg bij het bedrijf maar ook bij de Arbo-dienst zelf.(ach ik had ze inderdaad ook niet nodig, maar het had wel nodig kunnen zijn!) De medewerkers van de Arbo-dienst vertelden mij aan de telefoon dat ze duidelijke instructies hadden om mij niet te helpen! Niemand vroeg mij of ik wel in staat was om die 40 kilometer alleen naar huis te rijden, behalve een collega uit het MT die levenswijs was. 6 Weken heb ik totaal van niemand meer (officieel) wat vernomen. Ik had godverd+_)mme totaal kunnen doordraaien en zoals in de krant stond en op televisie te zien was net zo wanhopig kunnen doen als die man die zijn huis inclusief gezin met 6 kinderen in de fik stak. Beter was natuurlijk geweest, zoals destijds op een station gebeurde, uit stress en wraak mijn bazen te overgieten met benzine en in de fik te steken. Dan kunnen ze tenminste dit soort geintjes nooit meer uithalen. Nee, ik ben niet gewelddadig maar ik kan me nu wel voorstellen hoe mensen aangezet worden tot zulke wanhoopsdaden. Bovendien wil ik nog proberen in de hemel te komen en als ik iedereen in de fik steek dan kom ik ze dadelijk allemaal weer tegen in de hel. Waar ze waarschijnlijk een leidinggevende functie krijgen van satan vanwege hun prestaties op aarde. Tenminste als dat allemaal bestaat.
Ik ben maar een website begonnen...................................ik hoop dat, dat genoeg zal zijn en dat ik niet alsnog naar het tankstation moet gaan om een jerrycan benzine te kopen van mijn laatste euro's...........maar het papier zou machtiger zijn dan het zwaard. Dus, druk mijn inzendingen alstublieft af!
Kunt u me nog eens recht in de ogen kijken meneer de bedrijfsarts als ik u ooit weer ontmoet? :-)
Het wordt de hoogste tijd dat er onafhankelijke instantie komt om deze praktijken een halt toe te roepen.
Groetjes en tot volgende week,
Robbie
terug naar medezeggenschap.itgo.co
Reageer direct op deze bijdrage per mail: a-b@post.com
