Robbies mening:

Voor zover ik dit kan beoordelen heeft het management van deze onderneming gefaald in het handhaven van de wet, en hun eigen policy, mochten ze die al hebben!

Iedereen weet inmiddels dat seksuele intimidatie en Mobbing (pesten) op de werkvloer verboden is. Daar is de wet (Arbo-wet) heel duidelijk in. Ben je eenmaal slachtoffer van dit soort psychische terreur dan zou je normaliter een gesprek met de leidinggevende, personeelszaken of de Arbo-dienst moeten aanvragen. Ook de vakbonden en de ondernemingsraad (VGWM-commissie) willen meestal helpen deze problemen op te lossen. Althans daar mag men toch van uit gaan.

Het probleem wat iemand vaak tegenhoud om een klacht in te dienen zijn de gevolgen van deze stap.

Men weet niet of het bedrijf open staat voor dergelijke klachten. Zoals zo vaak worden dit soort klachten afgedaan met opmerkingen dat het niet kwaad bedoeld is en dat men zich er niet druk over moet maken. Soms kan men zich een dergelijk gedrag niet voorstellen. Het is ook niet uitgesloten dat de klager zelf een reprimande krijgt!

Als de leidinggevende of de vertrouwenspersoon helpen wil, wat dan? Het zal bijna altijd duidelijk zijn wie geklaagd heeft over wie. De arbeidsverhoudingen zullen in de meeste gevallen (door wrok) zo verstoord zijn dat er geen sprake meer is van een prettige werkkring. Er zal dus in de meeste gevallen iemand moeten vertrekken. Ik heb hier geen harde cijfers over maar mijn gevoel en ervaring geven mij de indruk dat de klager vaak moet verdwijnen als gevolg van machtsmisbruik. Waarom?

De Macho van de seks. intimidatie en pesterijen heeft zich meestal goed verankerd in de organisatie en staat vaker hoger, dan het slachtoffer, in de hiërarchie of  de sociale structuur van het bedrijf. Hij heeft zijn meerderen vaak kunnen overtuigen (of misleiden) en de indruk achtergelaten dat hij belangrijk en moeilijk te vervangen is. En dan is er natuurlijk nog de vriendjespolitiek binnen een bedrijf. Moeilijk om als nieuweling hiertegen op te boksen.

Kortom als je klaagt dan zet je vaak al ongewild een voet buiten de poort van het bedrijf ondanks dat iedere werknemer recht heeft op een prettige werksfeer en geen gezondheidsschade mag oplopen ten gevolge van het werk. (Arbo-wet in notendop) Als je opponent niet hoeft te wijken dan kun je enkel nog juridische bijstand vragen en de veroorzaker of het bedrijf aanklagen in de hoop dat je nog een zeer marginale schadeloosstelling krijgt toegewezen. Als je opponent niet hoeft te wijken dan zul jij dit vrijwel zeker moeten of al snel uit je zelf doen. Je werk zal een hel zijn, ook al zijn de pesterijen en/of intimidatie gestopt. 

Mij lijkt de informele keiharde aanval het beste wapen. Maak een scène waar in bijzijn van al je collega's en dreig meteen naar de vakbond/chef/pers.zaken of or te stappen bij herhaling. Misschien moet je eerst een keer, onder  vier ogen waarschuwen. Jazeker hier is veel lef voor nodig maar bedenk wel als je dit niet doet dan ga je ook na verloop van tijd weg bij het bedrijf tenzij de pester zelf weg gaat.

Zoals ook uit deze mail blijkt zijn de klagers vaak betrokken hard werkende medewerkers die veel over  hebben voor de het bedrijf. Iemand die niet betrokken is klaagt namelijk niet, die gaat gewoon weg. Iemand die klaagt zoekt hulp en wil geholpen worden!

Het is dan ook gewoon oerzonde dat gemotiveerde werknemers door dergelijke praktijken zoveel psychische schade oplopen dat zij niet meer normaal kunnen deelnemen aan het arbeidsproces. En bovendien de ellende van het werk ook nog eens mee naar huis nemen. Mobbing is dus terreur tegen het hele gezin en de kinderen en diefstal of sabotage van het bedrijf. Immers de werknemer is het grootste kapitaal wat een bedrijf bezit. Human Capital!

De leiding op dit bedrijf faalt aan alle kanten. Niemand heeft in de gaten dat er gepest, en gelanterfanterd wordt of de leiding durft hier niets van te zeggen.  De hiërarchische structuur faalt want de afdelingschef wordt niet goed gecontroleerd door zijn meerdere. Het bedrijf heeft te veel personeel maar is zich dit niet bewust. Benul van IT heeft het bedrijf evenmin niet anders kon het personeel niet de hele dag sekssites bekijken. Misschien zijn de bedrijfsresultaten dermate slecht door deze toestanden dat men binnenkort moet reorganiseren. Bij deze reorganisaties zullen de pesters en lanterfanters wel gespaard blijven om dat ze langer in dienst zijn. En zo gaat menig moeizaam opgebouwd bedrijf langzaam eerloos ten gronde. De slachtoffers blijven zitten met de psychische schade en belanden maar al te vaak in de WAO. 

Tijdens mijn  loopbaan ben ik zelf vaak genoeg slachtoffer geworden van Mobbing (gelukkig niet van seksuele intimiteiten maar ik ben ook een man) Ik heb gezien hoe de lager leidinggevenden de medewerkers pesten, bedreigden en intimideerden. Na diverse gesprekken over en weer deden de pesters hun (verzonnen) beklag over mij, bij de directie en gingen ze polariseren. Ik kon na enige tijd zelf het veld ruimen. De pesters en de slachtoffers bleven. Als ik het nog eens moest doen dan had ik geen rekening gehouden met de gezinnen van de pesters. Ik had ze gelijk ontslagen! Nu zijn mijn kinderen, vrouw en naasten het dupe geworden van deze terroristen.

Toen men mij mededeelde dat men mij wilde gaan ontslaan maar dat ik eerst maar naar huis moest gaan met gedwongen vakantie heb ik behoorlijk in de war psychische bijstand gezocht bij de Arbo-dienst. De bedrijfsarts wilde mij niet spreken en accepteerde ook niet mijn ziekmelding. Na herhaaldelijk aandringen via telefoon en e-mail krijg ik eindelijk een briefje van de bedrijfsarts dat hij z.s.m. contact met mij zou opnemen. Dit is nu ongeveer anderhalf jaar geleden! Ik heb nooit meer iets vernomen. Zelfs op de officiële klacht is nooit gereageerd! Dit zijn wel de instellingen die hoog van de toren roepen dat ze een klankbord zijn voor de werknemers en open staan voor alle gezondheidsproblemen op de werkvloer. "Het ziekteverzuim en de instroom van de WAO moeten omlaag riep": men nog een dag voor mijn ontslag op een bijeenkomst van het sociaal medisch team. Lang leve de wet verbetering poortwachter.Ik vraag me af hoe die bedrijfsarts zich voelt als ik hem ooit nog eens tegenkom bij het uitoefenen van mijn beroep? De huichelaar!

Nee, je zult jezelf moeten helpen. Je bent inmiddels een levenservaring rijker. Door al die sores ben jij met je neus op de feiten gedrukt. Hard werken loont bij veel bedrijven helaas niet meer. Diegene die het meeste werk verzet en serieus zijn werk doet wordt veelal gepest of neergezet als onbekwaam. De parasieten van het bedrijfsleven worden steeds meer in de watten gelegd. Dat dit gebeurt interesseert blijkbaar niemand binnen het bedrijf. Gaat het slecht met het bedrijf nou dan reorganiseert men toch? Uiteindelijk houdt het bedrijf op te bestaan. Leve de aandeelhouder.

Mismanagement en kortzichtigheid is de kwaal van het hedendaagse bedrijfsleven. Pas als het kalf verdronken is dempt men de put. Uiteindelijk zal het tij wel weer keren en zal de weegschaal wel weer doorslaan naar de andere kant. In de tussentijd moet men wel zien te overleven. Leer van de fouten van jezelf en anderen denk erover na en zorg dat je de volgende keer je voordeel kunt doen met je voorkennis. Twijfel echter nooit aan jezelf! Jij bent het probleem niet, de ander is de veroorzaker van jou probleem. Door te leren van deze situaties zul je beter kunnen omgaan met de problemen die je tegenkomt in de toekomst. Wraak, rancune en stress bieden geen oplossing maar maken het probleem alleen nog erger. Makkelijk gezegd, dat geef ik toe! Zelf wapen ik me altijd door mijn tegenstander niet te gunnen mij of mijn gezin psychische schade toe te brengen. (dat is wat je tegenstander wil!)

Ik weet niet welk soort consulenten jij bedoelt in je schrijven. De meeste consultenten die ik ben tegengekomen in mijn 20 jarige loopbaan waren een aanfluiting voor hetgeen ze stonden.

Bij de uitzendbureaus (ook de grote) zitten vaak intercedenten die helemaal geen idee hebben hoe het bedrijfsleven in elkaar zit. Als men timmerman is dan vraagt men of dat ongeveer hetzelfde is als boekhouder. Wel zijn ze gespitst om jou zo snel mogelijk aan werk te helpen. Immers het uitzendbureau verdiend aan jou als je aan het werk bent. De intercedent moet zijn target halen anders krijgt hij problemen met zijn baas. Werving en selectiebureaus doen het iets beter ze vragen meestal wel precies wat je gedaan hebt en wat je kunt of wilt. Deze bureaus hebben ook iets meer een naam hoog te houden in het bedrijfsleven, als ze slechte kandidaten leveren dan wil het bedrijf in de toekomst geen zaken meer doen met ze. Probleem met werving en selectie bureaus is dat ze vaak duizenden cv's (kandidaten) hebben waaruit ze kunnen kiezen. Hoe recent en werkbaar zo'n kandidatenarchief is lijkt me twijfelachtig. De consulenten van het CWI schat ik ook niet veel hoger in dan die van de uitzendbureaus. Leuk is trouwens dat ik altijd zelf de baantjes heb gevonden en gekregen, die ook bij de werving- en selectiebureaus en uitzendbureaus vacant stonden. De werving en selectie specialist wees mij af en het bedrijf neemt mij gelijk in vaste dienst aan met een super salaris, terwijl het uitzendbureau waar ik ingeschreven stond mij een kaartje stuurde bij de jaarwisseling waarin ze hun spijt betuigden dat ze niets voor mij konden betekenen in het afgelopen jaar. Slaap zacht!  Ik wordt afgewezen door de werving en selectie specialist voor een engineer functie omdat ik niet in bezit was van een HTS diploma, men nodigt mij echter, diezelfde dag, wel uit om op gesprek te komen voor de functie van Adjunct Directeur waarbij een HTS diploma een must is! Ik bedoel hoeveel prutsers hebben andere prutsers aan een leuke baan geholpen door hun onbenul. Dus twijfel niet aan jezelf anderen zijn meestal 't probleem. 

Een vrouw in een mannenmaatschappij wordt meestal gezien als een lustobject. Mannen zijn, als ze gezond zijn, nu eenmaal van nature jagers. De meeste toespelingen gebeuren gelukkig achter de vrouw haar rug om. Ik denk dat iedere vrouw die in een mannenafdeling gaat werken zich hiervan bewust moet zijn. Dit is natuurlijk nog geen vrijkaartje om een vrouw seksueel te intimideren. Seksuele intimidatie is ronduit verwerpelijk. Op afdelingen waar mannen en vrouwen al jaren gemengd werken zal de man meer gewend zijn aan de samenwerking met vrouwen dan in bijvoorbeeld de industrie waar de productieafdelingen al jaren pure mannenafdelingen zijn. De mannen op zo'n afdeling dragen een vrouw meestal op handen en nemen het vaak voor haar op, al vinden ze het vaak leuk om haar te shockeren met bijvoorbeeld toespelingen of het gesprek een seksuele tint te geven. Dat doen ze echter alleen als ze met meerdere mannen zijn. Viespeuken kom je overal tegen.

Ik hoop dat je snel een leuke baan krijgt (als je hem niet al hebt gevonden) waar je tot je recht komt en je jezelf kunt bewijzen dat het ook anders kan door een voorbeeld te zijn voor je collega's door hun niet zo te behandelen zoals je zelf werd behandeld. Zo kun je een steentje bijdragen aan een betere maatschappij. Immers werksfeer die maak je samen!

Ik hoop dat mijn visie op het bedrijfsleven je heeft geholpen, professionele hulp voor je psychische problemen kan ik je echter niet geven daarvoor verwijs ik je naar de hulpverlenende instanties of de geneeskundige zorg.