Yn awr i'th fynwes dywyll fedd

Yn awr i'th fynwes, dywyll fedd,
Cyflwyno 'rym ein brawd mewn hedd;
  Gofala'n dyner am ei lwch,
  Tra'n huno dan dy lèm trwch.

Ni ddaw un loes, na chroes, na chri,
Gorthrymder dwys i'th randir di,
  I flino neb o'r rhai y sydd
  Yn gorphwys yn dy gelloedd cudd.

Ar ol y dydd a'i lafur maith
A holl flinderau'r farwol daith,
  Mor felus fydd priddellau'r glyn,
  I'w gorph blinedig wedi hyn.

Ond nac ymffrostia, reibus fedd,
Er mor lygradwy'n awr ei wedd,
  Fe'i gwelir eto'n
      hardd ei bryd,
  Er gwaetha'th alanastra i gyd;

Yn gorfoleddu uwch dy lawr,
A'i gorph yn ddysglaer fel y wawr;
  Yn llawn o nerth a didranc nwy',
  Heb deimlo'n llesg
      na methiant mwy.

Am hyny rhoddi wnawn, trwy ffydd,
Ei gorph i'r ddaear, pridd i'r pridd,
  Nes delo'r awr i'w alw fry,
  Ar ddysglaer wedd
      ei Brynwr cu.

Now to thy bosom, dark grave,
We are committing our brother in peace;
  Take care tenderly of his dust,
  While sleeping under thy severe layer.

No anguish, cross, cry or dire affliction,
Shall come to thy patch,
  To grieve any of those who
  Are lying in thy hidden cells.

After the day and its long labour
And all the troubles of the mortal journey,
  How sweet shall be the soils of the vale,
  To the weary body after this.

But do not boast, rapacious grave,
Although so corruptible now his condition,
  He shall be seen again
      with a beautiful countenance,
  Despite all thy slaughter;

Rejoicing above thy ground,
With his body radiant like the dawn;
  Full of strength and deathless vigour,
  Feeling neither feeble
      nor failure any more.

Therefore we give, through faith,
His body to the earth, soil to the soil,
  Until the hour come to call him up,
  In the radiant countenance
      of his dear Redeemer.