Un hunanfodol ydoedd Ef

Un hunanfodol ydoedd Ef,
  Cyn llunio nef na llawr;
Yn nhragwyddoldeb pell yn ol,
  Yn Dduw anfeidrol fawr.

Heb ddechreu dyddiau iddo'n bod,
  Na diwedd einioes chwaith,
Yn Drindod pur, mewn undeb bydd,
  I dragwyddoldeb maith.

             - - - - -

Un hunan-fodol ydoedd Ef,
  Cyn llunio nef na llawr;
Yn nhrag'wyddoldeb maith yn ol,
  Yn Dduw anfeidrol fawr;
Heb ddechreu dyddiau iddo'n bod,
Na diwedd einioes 'chwaith i dd'od:
Trag'wyddol a rhyfeddol Fôd,
  Yn Drindod uniawn drefn.

gwelir:
  Llon'd nefoedd fawr a llon'd y byd
  Mae'n llond y nefoedd llond y byd

A self-existent one was He,
  Before designing heaven or earth;
In an eternity distantly past,
  God immeasurable great.

Without there being a start of days for him,
  Nor an end of lifespan either,
A pure Trinity, in unity he will be,
  To a vast eternity.

               - - - - -

A self-existent one was He,
  Before designing heaven or earth;
In a vast eternity past,
  God immeasurably great;
There being no beginning to his days,
Nor end of lifespan either to come:
An eternal and wonderful Being,
  A Trinity of upright order.