Pan demtir ein henaid gan ofal am fyw

Pan demtir ein henaid
    gan ofal am fyw,
A'r byd yn ein denu
    i adael ein Duw,
  Ti gynt, pan y'th demtiwyd,
      enillaist y dydd,
  Rho gymorth i ninnau
      orchfygu drwy ffydd.

Ar lwybrau dinodded,
    a'r nos wedi cau,
A chwmni cyfeillion
    y daith yn prinhau,
  Ti, fu ar y mynydd
      liw nos gyda Duw,
  O! cadw ein gweddi
      a'n gobaith yn fyw.

Pan gura'r tymhestloedd
    yn drwm arnom ni,
A'n henaid mewn dychryn
    rhag suddo'n y lli,
  O! Iesu, dawelodd
      y garw fôr gynt,
  Dwg ninnau'n ddihangol
      drwy'r tonnau a'r gwynt.

When our soul is tempted
    by care for living,
And the world attracting us
    to leave our God,
  Thou of old, when thou wast tempted,
      who didst win the day,
  Grant help to us
      to overcome through faith.

On unprotected paths,
    and the night having closed,
And the company of friends
    of the journey growing scarce,
  Thou, who wast on the mountain
      at night time with God,
  O keep our prayer
      and our hope alive!

When the the tempests beat
    heavily upon us,
And our soul in terror
    of sinking in the flood,
  O Jesus, who didst still
      the rough sea of old,
  Bring us too safely
      through the waves and the wind.