O gyfoethog Dduw rhaglunieth

O! gyfoethog Dduw rhaglunieth,
  O! drugarog Geidwad dyn,
Y mae hanfod pob bodolaeth
  Wrth dy enw fyth ynglŷn;
    Ti dy Hunan
  All ddigoni gwaith dy law.

Holl anghenion creadigaeth
  Lenwir yn dy wên erioed;
Bywyd yn ei lawn amrywiaeth
  Dyf yn ôl dy ddwyfol droed;
    Mae dy lwybrau
  Yn diferu gan fwynhad.

Pob creadur, am ddiddanwch,
  Atat ti cyfeiria'i lef,
O fwystfilod yr anialwch
  Hyd yr angel yn y nef;
    Ni bu prinder
  Ar dy lwybrau di erioed.

Mae cyflawnder dy ddaioni
  Yn addurno'r bryniau pell;
Nefol addurn yn cysgodi
  Swyn a bywyd gwlad sydd well;
    Mae dy lwybrau
  Yn ymgolli yn y nef.

O wealthy God of providence!
  O merciful Saviour of man!
The essence of all existence is
  Belonging to thy name forever;
    Thou thyself
  Canst satisfy the work of thy hand.

All the needs of creation
  Are ever fulfilled in thy smile;
Life in all its variety
  Shall grow in thy divine footprint;
    Thy paths are
  Dripping with enjoyment.

Every creature, for comfort,
  Unto thee directs is cry,
From the beasts of the desert
  To the angel in heaven;
    There is no lack
  Ever on thy paths.

The fullness of thy goodness is
  Adorning the distant hills;
Heavenly adornment shadowing
  The charm and life of a better land;
    Thy paths are
  Losing themselves in heaven.