Mi glywaf dyner lais yn canu

Mi glywaf dyner lais yn canu,
  Peraidd odlau hyfryd gan;
Y gan a ddysga Duw yw hono:-
  "Mae yn llawer gwell yn mlaen."

Y dydd a'r nos mae'n para i ganu,
  Un yw nodau'r
      hyfryd gan;
A thyr ei hodlau ar fy nghalon:-
  "Mae yn llawer gwell yn mlaen."

Pan wyf yn eistedd mewn unigedd,
  Wrth fy hunan ar wahan,
Ei seiniau hedant gyda'r awel:-
  "Mae yn llawer gwell yn mlaen."

O ddwfn iseldir
    glyn marwolaeth,
  Cartre'r galar, nid y gan,
Fy enaid, clyw - trwy'r tew gysgodion:-
  "Mae yn llawer gwell yn mlaen."

'Rwy'n flin! rhowch gyfrif beth sy'n eto
  Ar y ffordd i Salem lan;
Na, na nid cyfrif, ond ymddiried:-
  "Mae yn llawer gwell yn mlaen."

I hear a tender voice singing,
  Sweet verses of delightful song;
The song that God teaches is this:-
  "It is much better ahead."

By day and night it keeps on singing,
  The same are the notes
      of the delightful song;
An its verses turn upon my heart:-
  "It is much better ahead."

When I am sitting in loneliness,
  By myself apart,
Its sounds fly with the breeze:-
  "It is much better ahead."

From the deep depression
    of the vale of death,
  The home of mourning, not the song,
My soul, hear - through the thick shadows:-
  "It is much better ahead."

I am exhausted! give ye
    an account of what is yet
  On the road to holy Salem;
No, no, not an account, but trust:-
  "It is much better ahead."