Mae'th gariad Arglwydd yn parâu

Mae'th gariad Arglwydd yn parâu,
Fel moroedd mawrion yn ddidrai;
  At bechaduriaid gwael y llawr,
  Sydd yma yn y cystudd mawr.

Mae môr o haeddiant
    Crist a'i râs,
Yn golchi ffwrdd fy mhechod câs;
  Fy ngolchi caf yn berffaith wỳn,
  Trwy rinwedd môr
      Calfaria fryn.

Mewn môr o groesau 'nawr rwy'n byw,
A thônau geirwon o bob rhyw;
  'Rwy'n fynych ofni im' 'rhyw ddydd,
  I wneud llon-ddrylliad o fy ffydd.

Mae môr o wynfyd pur didrai,
I'r seintiau uchod yn parâu;
  Gwyn fyd na b'awn i yno'n awr,
  Yn nofio yn y moroedd mawr.

Thy love, Lord, is enduring,
Like great seas unebbing;
  Toward base sinners of the earth,
  Who are here in the great tribulation.

The sea of the merit of Christ
    and his grace, is
Washing away my detestable sin;
  I get washed perfectly white,
  Through the merit of the sea
      of Calvary hill.

In a sea of crosses now I am living,
And rough waves of every kind;
  I am often fearing I shall some day,
  Make a ship-wreck of my faith.

There is a sea of pure, unebbing bliss,
For the saints above continuing;
  How blessed if I could be there now,
  Swimming in the great seas.