Mae dirmyg Crist a'i groes i mi

Mae dirmyg Crist
    a'i groes i mi
  Yn fwy o fri ac urddas
Na'r holl drysorau
    sy'n y byd,
  A chyfoeth drud pob teyrnas.

Cyd-deimlo mae ein Ceidwad ni
  Ā'r rhai sy dani'n griddfan;
Fe gludodd ef ei groes cyn hyn
  I ben y bryn ei hunan.

Mae nerth wrth raid
    i'r teulu mwyn
  Sydd yn ei dwyn yn ufudd,
Ac oddi mewn y nefol gaer
  Cānt wenwisg glaer
      a phalmwydd.

Ffordd gul y groes
    yw ffordd y nef,
  A'r pur dangnefedd hyfryd;
Hon ydyw'r ffordd
    a'n dwg cyn hir,
  Yn iach i dir y bywyd.

Ar fyr cawn etifeddu'r wlad,
  Lle mae ein Tad yn Llywydd,
Ymhell uwch cyrraedd unrhyw loes,
  Trwy rinwedd croes ein Harglwydd.

gwelir:
  Dan gario'r groes yn mlaen yr awn
  Ffordd arw'r groes yw ffordd y nef
  Yn nghroes fy Arglwydd ffrostio wnaf

The scorn of Christ and
    his cross to me is
  Of more honour and dignity
Than all the treasures
    there are in the world,
  And the costly wealth of every kingdom.

Sympathising is our Saviour
  With those who are groaning under it;
He conveyed his cross before this
  To the summit of the hill himself.

There is strength at need
    for the dear family
  Who are carrying it obediently,
And from within the heavenly fortress
  They shall get clear white garments
      and palm branches.

The narrow way of the cross
     is the way to heaven,
  And the pure, delightful peace;
This is the way he will
     lead us before long,
  Safe to the land of life.

Shortly we shall get to inherit the land,
  Where our Father is Governor,
Far above the reach of any anguish,
  Through the merit of our Lord's cross.