Mae'r haul a'r lloer a'r sêr yn llu

Mae'r haul, a'r lloer,
    a'r sêr yn llu,
  Drwy'r awyr fry'n eu rhyw,
Yn rhyfedd ddangos, yn eu rhod,
  I ddyn, y Bod o Dduw.

Mae ei ragluniaeth helaeth, hardd,
  Yn ddiwahardd, o hyd,
Yn gwirio er lles
    i gyrau'r llawr,
  Am Benaeth mawr y byd.

Clywch! mae'r efengyl - clywch, bob clust
  Yn dyst o'i gariad Ef:
Yn dyweyd mai glân ddaioni'n glir,
  Yn wir yw Brenin nef.

Yn annibynol fythol Fod,
  A'i hanfod ynddo'i Hun,
Y mae Jehofa'n noddfa i ni;
  Erioed yn Dri yn Un.

The sun, and the moon,
    and the stars as a host,
  Throughout the sky above in their kinds,
Wonderfully show, in their orbit,
  To man, the Being of God.

His plenteous, beautiful providence is
  Inseparable, still,
Telling the truth, for the benefit
    of the corners of the earth below,
  About the great Chief of the world.

Hear! the gospel is - hear, every ear -
  A witness of his love:
Telling that holy goodness, clearly,
  Truly, is the King of heaven.

As an independent, everlasting Being,
  With his essence in himself,
Jehovah is a refuge to us;
  Ever as Three in One.