Mae Esther mewn trallod ryw ddiwrnod hi ddaw

Mae Esther mewn trallod
    ryw ddiwrnod hi ddaw
I ddweyd, bob yn dipyn,
    i'r Brenin ei braw;
  Hi egyr ei mynwes
      yn gynnes i'w Gŵr,
  Gan ddeisyf ei bywyd,
      iaith hyfryd i'w Thwr.

Pan draetho'r Frenhines
    ei neges yn iawn,
Ei thrallod a'i chystudd
    i'w Llywydd yn llawn;
  Fe ddadleu ei Phrïod
      gwych hynod ei chŵyn,
  Gan ddisgyn o bwrpas,
      i'w deyrnas i'w dwyn.

Esther is in trouble
    some day she comes
To tell, little by little,
    to the King her fear;
  She opens her bosom
      warmly to her Husband,
  While petitioning for her life,
      with delightful language to her Tower.

When the Queen expounds
    her message aright,
Her trouble and his affliction
    to her Governor fully;
  Her Spouse argues
      notably brilliant her complaint,
  While descending from purpose,
      to his kingdom to bring her.