I fôr o ofid suddodd Crist
Wrth achub dynol-ryw,
A'i enaid oedd yn chwerw drist
Pan guddiwyd ŵyneb Duw.
O'r diluw dwfn i fyny daeth,
Er myn'd i orsedd Duw;
O'i suddiad a'i ddadsuddiad Ef,
Ein bedydd, darlun yw.
Aeth Crist drwy fedydd
dŵr a gwaed
Pan drigai yn ein plith;
Dilynwn ninnau ôl ei draed,
Rhown barch
i'w eiriau byth.
Wrth suddo yn y dyfrllyd fedd,
Ymwrthod 'r ŷm â'r byd,
Wrth atgyfodi, dangos wnawn
Mai'r nefoedd aeth â'n bryd.
Hugh Jones 1831-83
Tonau [MC 8686]: |
To a sea of grief sank Christ
While saving human-kind,
And his soul was bitterly sad
When God's face was hidden.
From the deep deluge up he came,
In order to go to the throne of God;
Of his sinking and his unsinking,
Our baptism, a picture is.
Christ went through a baptism
of fire and blood
When he dwelt among us;
Let us follow his feet,
Let us render reverence
to his words forever.
While sinking in the watery grave,
We are repudiating the world,
While rising again, we are showing
That the heavens took our devotion.
tr. 2011 Richard B Gillion
|
|