Fforddolion Seion, sy
    Yn teithio tua'r nef,
  Dyrchefwch gyda mi
    Ei enw gwerthfawr Ef,
Nes ini ganu gyda'r llu
Sy'n ddysglaer yn y nefoedd fry.

  Yn nes i'n cartref fry
    O ddydd i ddydd yr awn:
  Preswylwyr Seion sy
    Yn orfoleddus iawn;
Ar ben eu taith,
      heb friw na phoen,
Yn tawel orphwys gyda'r Oen.

  Drwy ras ein cadw wnaed
    Oddiwrth y byd a'i wae;
  Mae Satan dan ein traed,
    Boed i ni lawenhau;
Ni gawn gyfarfod yn y ne'
A'r hwn fu farw yn ein lle.

  Ein Brawd, ein Ceidwad cu,
    Ein oll yn oll yw ef;
  Rhai yn ei ganlyn sy',
    A'i gwelant yn y nef:
Lle y bydd diwedd ar ein taith
Dros eitha tragwyddoldeb maith.

  Ye wayfarers of Zion, who are
    Travelling towards heaven,
  Exalt with me
    His precious name,
Until we sing with the host
Who are shining in the heavens above.

  Near to our home above
    From day to day we go:
  The residents of Zion who are
    Very jubilant;
At their journey's end,
      without bruise or pain,
Quietly resting with the Lamb.

  Through the grace keep us he did
    From the world and its woe;
  Satan is under our feet,
    Let there be rejoicing for us;
We shall get to meet in heaven
With him who died in our place.

  Our brother, our dear Saviour,
    Our all in all is he;
  Those following him are,
    Seeing him in heaven:
Where the end of our journey shall be
For an utmost, vast eternity.

?