Beth yw'r cynhwrf yn ein dyddiau?

Beth yw'r cynhwrf yn ein dyddiau,
  Am led-daenu geiriau Duw?
On'd yw hyn yn arwydd goleu,
  Llawn o ras i ddynol ryw?
    Gras y nefoedd,
  Sydd yn esgor ar ei ddawn.

Seiniwn gân,
      a llon ddiolchwn,
  Cododd cwmwl bychan draw;
Mae'n ymchwyddo, mi dybygwn,
  Y mae'n arwydd pwys o wlaw:
    Trwst cawodydd,
  Dwys sydd yn addewid Duw.

Cwmwl bychan mewn cychwyniad,
  Fel cledr llaw
        mewn lled a hyd,
O ddyfnderoedd môr mae'r tarddiad,
  Daw'n llifeiriant dros y byd:
    Mae'r addewid,
  Heddyw'n llwythog lawn o râs.

On'd oes ambell un yn erfyn,
  Gan ymdrechu yn y gwaith?
Fel Elïas maent yn gofyn,
  Gwlaw ar ol y sychder maith;
    Na ddiffygient,
  Daw ar fyr y seithfed tro.

Mewn ymbiliau'n daer erfyniwn,
  Tra parhâo dyddiau'n hoes;
Ac mewn llafur na ddiffygiwn,
  Ffrwyth a ddaw waed y groes:
    Caiff cenedloedd,
  Brawf rinwedd dwyfol hwn.

What is the commotion in our days,
  About the spreading of the words of God?
Is this not a sign of light,
  Full of grace for human kind?
    The grace of heaven,
  Which is bringing to birth at its dawn.

Let us sound a song,
       and cheerfully let us give thanks,
It is swelling, I suppose,
  There is a heavy sign of rain:
     The thunder of intense
  Showers, which are a promise of God.

A little cloud in the beginning,
  Like the palm of a hand
        in breadth and length,
From the depths of the sea it is issuing,
  It will come as a torrent over the world:
    It is the promise,
  Today burdened full of grace.

Is not each one petitioning,
  While making an effort in the work?
Like Elijah they are asking for,
  Rain after the long drought;
    Let them not fail,
  It will come shortly the seventh time.

In entreaties earnestly let us beseech,
  While the days of our age endure;
And in labour let us not fail,
  Fruit shall come of the blood of the cross:
    Nations shall get,
  A taste of the merit of this divine grace.