Anwylaf wrthddrych/wrthrych f'enaid drud

Anwylaf wrthrych f'enaid drud,
Fy holl hyfrydwch yn y byd,
  Na 'mâd â mi, un eiddil gwàn,
  Sy'n teimlo'th
      eisieu yn mhob màn.

O! aros yma 'ngwrês y dydd;
Fy nghystudd yn chwanegu sydd;
  Yn griddfan 'r wyf o dàn y groes;
  Pa bryd y ffŷ cymylau'r nôs?

O! aros nes daw'r seren sydd
Yn arwain hyfryd oleu'r dydd,
  A ch'odi'r haul oleuwen glir
  Sy'n dangos bryniau Salem dir.

              - - - - -

Anwylaf wrthrych f'enaid drud,
Fy holl hyfrydwch yn y byd,
  Na 'mad â mi, yr wyf mor wan,
  'Rwy'n teimlo'th eisieu yn mhob màn.

Fy nghystudd yn chwanegu sydd,
Rho nerth i ddal
    yn ngwres y dydd;
  Yr wyf yn griddfan tan y groes,
  Ond diolch nad' yw'n fythol loes.

F'anwylyd rho dy wyneb pur,
'Doed gan y byd un pleser gwir;
  Holl obaith a holl gysur dyn,
  Sy'n gyflawn ynot ti dy hun.

Can's yn dy absenoldeb mae,
Pob peth pryd hyn yn troi yn wae;
  'Does dim rydd gysur im' wrth fyw,
  Ond cael dy gwm'ni O fy Nuw.

              - - - - -

Anwylaf wrthddrych f'enaid drud,
Fy holl hyfrydwch yn y byd;
  Na 'mad â mi sydd eiddil gwan,
  Yn teimlo'th eisieu yn mhob màn.

O! aros yma 'ngwres y dydd,
Fy nghystudd yn chwanegu sydd;
  Aros, - 'rwy'n gruddfan dan y gro's,
  Nes ymaith ffoi cymylau'r nos.

F'anwylyd, tro dy wyneb pur,
'Does gan y byd un pleser gwir;
  Pob gobaith a phob cysur cun,
  Sy'n aros ynot ti dy hun.

Ond yn dy absenoldeb mae
'R pleserau goreu yn troi yn wae;
  'Does a'm digona tra f'wyf byw
  Ond profi hyfryd
      hedd fy Nuw.

Dearest object of my precious soul,
All my delight in the world,
  Do not leave me, a feeble weak one,
  Who is feeling the need
      of thee everywhere.

O stay here in the heat of the day;
My affliction increasing is;
  Groaning I am under the cross;
  When shall the clouds of night flee?

O stay near until the star comes which is
Leading the delightful light of day,
  And the bright, clear sun rises
  Which is showing the hills of Salem land.

                - - - - -

Dearest object of my precious soul,
All my delight in the world,
  Do not leave me, I am so weak,
  I am feeling the need of thee everywhere.

My affliction increasing is,
Give strength to hold on
    in the heat of the day;
  I am groaning under the cross,
  But thanks it is not eternal anguish.

My beloved grant thy pure face,
The world has not one true pleasure;
  All the hope and all the comfort of man,
  Is complete in thee thyself.

Since in thy absence is
Everything now turning into woe;
  Nothing gives me pleasure while living,
  But to get thy company, O my God.

                 - - - - -

The dearest object of my precious soul,
All my delight in the world;
  Do not leave me who am feeble, weak,
  Feeling the need of thee in every place.

O stay here in the heat of the day!
My affliction is increasing;
  Stay, - I am groaning under the cross,
  Until the clouds of night flee away.

My beloved, turn thy pur face,
The world has no true pleasure;
  Every hope and every dear comfort,
  Is abiding in thee thyself.

But in thy absence are
The best pleasures turning into woe;
  Nothing satisfies my while I am living
  But experiencing the delightful
      peace of my God.