LLWYN ONN
Yn Nyffryn Llwyn Onn draw
mi welais hardd feinwen
A minnau'n hamddena
'rol byw ar y don;
Gwyn ewyn y lli
oedd ei gwisg, a disgleirwen
A'r glasfor oedd llygaid
Gwen harddaf Llwyn Onn.
A ninnau'n rhodiana
drwy'r lonydd i'r banna,
Sibrydem i'n gilydd
gyfrinach byd serch;
A phan ddaeth hi'n adeg
farwelio a'r wiwdeg,
Roedd tannau fy nghalon
yng ngofal y ferch.
Cyn dychwel i borthladd
wynebwn y tonnau,
Ond hyfryd yw'r hafan
'rol dicter y don;
Bydd melys anghofio
her greulon y creigiau -
Un felly o'wn innau
'rol cyrraedd Llwyn Onn.
A thawel mordwyo
wnaf mwyach a Gwenno
Yn llong fach ein bwthyn
a hi wrth y llyw;
A hon fydd yr hafan
ddiogel a chryno
I'r morwr a'i Wenno
tra byddwn ni byw.
Alaw
|
ASH GROVE
In yonder Valley of the Ash Grove
I saw a beautiful maiden
I being at leisure
after a life on the wave;
The flowing white foam
was her raiment, and brightly shining
And sea-blue the eyes
of the most beautiful maid of Ash Grove.
And we were strolling
along lanes to the peaks
Whispering to each other
a secret of the world of love;
And when the moment of farewell
came so tender,
The fires of my heart
cared for the girl.
Before returning to the port
I was facing the billows,
But the harbour is pleasant
after the anger of the wave;
It will be sweet to forget
the angry claim of the rocks
Just as I did
after reaching Ash Grove.
Henceforth I will quietly
navigate by Venus
In the small ship of our cottage
with her at the helm;
And this will be
the safe and compact haven
For the sailor and his Venus
as long as we live.
tr: 2008 Richard B Gillion
|
|