Ben o eski adam olamam geçti
Kardeş kavgası başladı, dünya değişti
Ne mümkün bir dost bulmak gönlümce,ne mümkün
Karanlık bahçedeyim artık, çekildi ufkumdan gün.

Koşsam bu şehirden, gök deli, yelken fora
Bozkırın ortasında yatsam, yıldızlar altına
Trenler geçse önümüzden çalkana çalkana
Ah! Büyük bir müjde verebilsem insanlara
Hastalara, sabahı bekleyen hastalara.

Bir değirmen olsa, söylese dinlesem,
Bir aşık olsa, çalsa inlesem.
Bir çocuk gibi ağlasam, döğünsem
Dağlar, yollar, köyler, uzak bulutlar
Şehirlerden kaçıp sizlere sığınsam
Sabah beni yollarda bulsa

Bir gün kaderde yine yolculuk varsa
Gemide tek başıma, saçlarım meltemde
Eski maceralarla başbaşa güvertemde
Kardeş kavgalarından uzak bir dünyaya doğru
Yürü diyeceğim kaptana, yelken aç, yürü!...
                                                Şinasi Özdenoğlu
 

GÖNLÜM
Benim gönlüm su içen bir yaralı ceylandır
Bozulmuş bahçelerin yaslı havuzlarından
Senin gönlün çalınmış bir dal kızıl mercandır
Uçarı geyiklerin sedef boynuzlarından.
Ömrümüz bir yolculuk gibi hazin ve yaman
Bilinmez  hangi çölde kaybolacak bu kervan
Eşsiz  güzelliğini  kıskanıp çalan zaman
Bırak çağlayan gibi aksın omuzlarından!.
                                                      Şinasi Özdenoğlu
 

İLK AŞK
Sen ey hangi ülkeden estiği bilinmeyen
Gür bir meltem altında açıp serpilen filiz.
Üstünden ömür geçse ateşi silinmeyen
Söndükçe tutuşan alev, estikçe kabaran deniz.

İlk aşk, güzel büyücü, rüyamın hür kanadı
Kalbimizi hayata davet eden şen rüzgar!
Sen, coşkun sevinç, şiirin ve raksın saltanatı,
Doldukça boşalan kadeh, içtikçe susatan pınar.
                                               Şinasi Özdenoğlu