|
Eğri büğrü yolların karıştığı yerlerde Bir direğe çakılmış ufak bir fener vardı. Karanlığa yaslanır, etrafını dinlerde Uzayan sessizliğin dilinden o anlardı. Günler
onca bir sırdı bu gizli bilmecenin
Zaman zaman
önünden hayaller geçip gider
Hayat
buya...Seneler bir gün gibi geçtiler
Kemal SUZEL |
O günler Ne gamsız ne tasasız günlerdi... Yoktu içimin bir derdi Gülüp oynamaktan Yorulup koşmaktan başka.. Bilmezdim nedir geçimin adı Bulurdum aynı tadı Kana kana içtiğim her suda Dostlarım değildi pusuda Bana en büyük ziyafetti Acıkarak yediğim bir dilim ekmek Buda her şey gibi Bir masalmış demek... Nerede şimdi Koştuğum yerlerdeki O toprak O ıslak çimen kokusu Nerede şimdi O ekşi erik ağaçları Nerede onlar Nerede başladı bu yolculuğum Anlatın, Söyleyin bana Ne oldu çocukluğum Kemal SUZEL |
GÖLGEM
Eski
bir aşinadır gölgem
Küçücük
yaşımdan beri
Bir iskelet
bir deri
Peşimdedir
her gün
Bütün
Bir ömür
boyunca
Ayak sesimi
duyunca
Benimle
beraber dolaşan gölgem
Nereye
varsam, nereyegitsem...
Nerede
bitecek bu arkadaşlık
Nerede
bitirecek bu vefasını
Sürmediki
sefasını
Çile dolu
ömrümün bir gün
Bunun
için işte gözümdeki yaşlık
Etmedi
şikayet beni hiç kimseye
"Gün oldu
beraber ağladık"
"Gün oldu
beraber güldük" diye
Böylece
her kahrı çekti sineye...
Fakat
Gel de
anlat
Bunun
böyle devam etmeyeceğini
Onu da
yanımda
Götürmeye
takatimin yetmeyeceğini
Bir uzun
yolculuğun başladığı gün
O gün
Ben de
ötekiler gibi
Önümdekilerin
ardından
Bu yalan
dünyasından
Çekilip
gideceğim yapayalnız
Nihayet
fani birer insanız...
Böyle
bitecek bu yol işte
Yanımda
olmayacak gölgem bu gidişte
Böyle
bitecek bu arkadaşlık
Onun gözünde
yaşlık...
Benim
gözümde yaşlık...
Kemal SUZEL
