HİKAYE
Senin dudakların pembe
Ellerin beyaz,
Al tut ellerimi bebek
Tut biraz.

Benim doğduğum köylerde
Ceviz ağaçları yoktu,
Ben bu yüzden serinliğe hasretim
Okşa biraz.

Benim doğduğum köylerde
Buğday tarlaları yoktu,
Dağıt saçlarını bebek
Savur biraz.

Benim doğduğum köylerde
Şimal rüzgarları eserdi,
Ve bu yüzden dudaklarım çatlaktır
Öp biraz.

Benim doğduğum köyleri
Akşamları eşkiyalar basardı
Ben bu yüzden yalnızlığı hiç sevmem
Konuş biraz.

Sen Türkiye'm gibi aydınlık ve güzelsin
Benim doğduğum köylerde güzeldi,
Sen de anlat doğduğun yerleri
Anlat biraz.

                                   Cahit Külebi
 

YALNIZLIK
Ben yalnızlığı
Gökte uçar gördüm

Ben yalnızlığı
Garip naçar gördüm

Ben yalnızlığı
Gelip geçer gördüm.

                                 Cahit Külebi
 

BİLİNMEYEN
  O ki bardağa dökülen seraptır
  (Bal yoğunluğundadır, sıcaktır, ışıktır)
    O ki sabah erken, bir bahçedir
               (Çayır kokusudur, serinliktir, muttur)
   O ki esen yeldir kar erirken
    (Çiğdemdir, ağaç çiçeğidir, okşayıştır)

    O ki içilen sudur kana kana
(Özlemdir, doymayıştır, kardeştir)

    O ki bir yüce ırmaktır akar
    (Ürküntüdür, baş dönmesidir, gidiştir)

    O ki maviliği belirsiz denizdir
    (Buğulanmadır, düştür, sevmekte ölümdür)

    O ki bir ince kızdır ak tenli
    (Yaşamdır, umuttur, gözyaşıdır)
                                         Cahit Külebi
 




Site hosted by Angelfire.com: Build your free website today!