Index: Site: Home Info OoT: Inleiding Info MM: Inleiding Zelda serie: Inleidingen Multimedia: Overig:
|
Zelda's adventure Op een dag zat Zelda op haar
kamer. Ze verveelde zich. Opeens werd er op de deur
geklopt. "Binnen!" riep Zelda. Het was Link.
"Hoi! Zelda, ik wou even zeggen dat ik weer weg
moet, even een monster verslaan. Doeii!" "Hey, Link, wacht eens even!"
zei Zelda, en ze rende naar Link toe. "Ik wil mee!
Je laat mij altijd maar hier achter! En ik verveel me
dood! Neem me alsjeblieft met je mee!" "Geen sprake van! Je weet dat
dat veel te gevaarlijk is. Dan moet ik behalve op de
vijand, ook nog eens op jou letten! Ik dacht het niet...."
Zelda zuchtte, zo gaat het nou
altijd. "Maar blijf niet te lang weg.." zei ze
toen maar. Link ging er snel vandoor, voordat ze zich
bedacht. Verveeld liep Zelda naar de huiskamer toe, en
ging op een bank, tegenover haar vader zitten. Hij las de
krant. "Pap?" "Ja?" "Waarom mag ik nou nooit mee
met Link? Ik verveel me zo!" "Je weet dat dat veel te..." "gevaarlijk is... Jaja, ik weet
het. Maar Link doet het toch ook? En ik ben de prinses
van Hyrule. Als hij het kan, kan ik het ook!" "Ja, maar..." "Nee, niks te maaren! Ik wil
les in zwaardvechten en vechtsporten. NU!" Zelda's moeder kwam nu ook de kamer
inlopen. " Ze heeft gelijk. Vrouwen kunnen ook
vechten." "Schat, dat weet ik..." "Laat haar dan vechten!" "Het is niet gepast! Een
prinses hoort niet te vechten!" Zelda vond het oneerlijk. "Jij
vecht toch ook?! En waar staat dat prinsessen niet mogen
vechten? Nergens! Ik wil NU leren vechten!" Tegen 2 vrouwen kon de koning
natuurlijk niet op. "Hmpf. Nou, oke dan. Maar als je
leert vechten, wil ik wel dat je de beste wordt. Je zult
het vak leren van de beste vechtster in Hyrule." Zelda klaarde op. "VechtSTer?
Bedoelt u dat de beste vechter een VROUW is? Ha! En u
vond nog wel..." "Jaja, schiet nou maar op. Ik
zou hier maar eerst goed eten, want ze woont in de Lost
Woods, en daar zal je dus ook een paar maanden moeten
blijven. Geen luxe dus meer." Maar Zelda was al weg. Ze rende de
Lost Woods in, maar bedacht zich toen dat ze niet eens
wist welke kant ze op moest. Ze liep maar rechtdoor, en
rechtdoor, en nog verder rechtdoor, maar kwam steeds weer
uit op hetzelfde punt. Toen herinnerde ze zich wat Link
haar eens had gezegd. "Luister naar de muziek. Het
zal je leiden naar je bestemming." Zelda begon
aandachtig te luisteren, en hoorde ook echt iets. Het was
inderdaad een vrolijk muziekje. Ze deed haar ogen dicht,
om volledig op de muziek af te gaan, en volgde haar oren.
Een tijdje liep ze, en toen stopte de muziek ineens.
Zelda deed haar ogen weer open, en zag dat ze op een open
plek was beland. Het was er prachtig, en rustig. Voor
haar stond een enorme boom. Zelda liep er naartoe, en zag
dat de boom uitgehold was, en in de uitholling zat een
vrouw van haar leeftijd. "Ik hoorde je al aankomen,"
zei de vrouw. "Ik ben Saria. En jij?" "Mijn naam is Zelda. Ik ben
prinses van Hyrule. Mijn vader vertelde me dat je de
beste zwaardvechtster bent. Ik wil graag dat je het mij
ook leert. Als je dat wil, natuurlijk." De vrouw glimlachde. "Ik zou
het graag willen, maar dan moet je niet bij mij zijn.
Zelda... Die naam heb ik al eerder gehoord. Misschien
omdat je prinses bent. O nee, wacht even! Link
heeft me over je verteld!" Zelda schrok. "Kent u Link?"
"Zeg maar jij hoor. Ja,
natuurlijk ken ik Link! Vanaf dat we klein waren speelden
we al met elkaar! Ik heb hem ook geholpen op zijn
avonturen!" "Nou, dan zijn we dus collega's!"
lachte Zelda. Zo praatten ze nog wat verder, en ze
hadden het erg gezellig. Zelda keek op haar horloge (de
zon). "De zon gaat bijna onder, weet jij waar ik die
vechtster kan vinden?" "Ja, je moet hier rechtdoor
lopen, en dan de eerste tunnel rechts. Maar je moet eerst
een test doen, anders leert ze je niks. Succes!" Zelda bedankt Saria, en ging de
eerste tunnel rechts. Ze kwam in een grote ruimte
terecht, met overal kisten. Zelda liep wat rond, en wou
een kist openmaken. Ze stak haar hand nog niet uit, of 2
zwaarden suisde langs haar hoofd, en bleven in de muur
naast haar steken. Verschrikt keek Zelda op om te kijken
wie dat gedaan had. Daar stond een meisje van niet ouder
dan 10 jaar naar haar te kijken. Zelda liep naar haar
toe, maar plotseling veranderde ze, voor haar ogen in
iemand van haar leeftijd. Zelda kreeg een raar gevoel van
binnen. "Ww.. Wie ben je?" De vrouw antwoordde niet, maar liep
naar een huisje op palen, dat boven een meertje stond.
Zelda volgde haar. Behoedzaam
loopt Zelda achter de vrouw aan. Zonder moeite klimt de
vrouw de touwladder op, en gaat het huisjes binnen.
"Dat kan niet te moeilijk zijn," zegt Zelda
hardop tegen zichzelf, en pakt de touwladder stevig beet.
Ze zet 1 voet op de eerste tree, maar zodra ze haar
andere voet van de grond haalt, verliest ze haar
evenwicht. Vlug staat ze op, en pakt de ladder nog beter
en hoger beet. Ze zet nu haar andere voet op de 2e tree,
en haalt voorzichtig haar andere voet van de grond. Heel
even blijft ze in evenwicht, maar dan slaat de ladder
weer om. Ook als ze het sneller probeert verliest ze haar
evenwicht. Na nog een paar keer te hebben geprobeerd,
komt de misterieuze vrouw weer naar buiten. Ze wijst naar
de andere kant van het plateau. Daar staat een gewone
trap. Zichzelf voor het hoofd slaand dat ze die niet
eerder had gezien, gaat ze de trap op. De vrouw is
nergens meer te bekennen. Wel staat er ineens een boom.
"Vreemd," vindt Zelda. "Volgens mij stond
die er net nog niet!" Even plots als net, veranderd
de boom weer in een vrouw. Nu is Zelda het zat. "Ik
wil uitleg! Je verandert steeds maar in allerlei
gedaantes, gooit zwaarden op me, zonder me iets te
vertellen!" Het lijkt niets te helpen. De vrouw
kijkt haar doordringend aan, en plotseling voelt Zelda
iets van woede in zich op komen. De vrouw verandert weer,
en zo snel als het kwam, zo snel verdween de woede weer.
"Snap je het nu?" klinkt een zangerige stem die
van heel ver lijkt te komen. Zelda wordt er duizelig van,
en gauw pakt ze zich beet aan de reling. Ze schudt haar
hoofd. "Wat moet ik snappen?" vraagt ze
verdwaasd. |
Lake Hylia